تحلیل جامعهشناسی نمادهای عامیانه در داستانهای منیرو روانی پور
تحلیل جامعهشناسی نمادهای عامیانه در داستانهای منیرو روانی پور
الیاس نورایی1 سمیرا خانجانی2
1) دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه رازی کرمانشاه. ایمیل:
2) کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی. ایمیل:
کد IOI مقاله
:
XADD-CEZHF
محل انتشار :
دومین همایش ملی نگاهی نو به زبان و ادب عامه(ammeh2.ir)
چکیده :
جامعهشناسی ادبیات، دانشی میانرشتهای است که میکوشد به روش علمی، تأثیراتی را که شاعر یا نویسنده از جامعه و مقتضیات عصر و عوامل اجتماعی میپذیرد، روشن سازد. بررسیها نشان میدهد که که داستانهای منیرو روانیپور، صرفنظر از تکنیکهای داستاننویسی و جنبة کلامی و بلاغی موجود در آن، آیینة تمامنمای جامعة زادگاه خویش است و گنجینهای باارزش از اطلاعات سیاسی، اجتماعی و تاریخی است که منیرو روانیپور در آن گذران زندگی، عادتها، باورها و رسمهای مردمان بوشهر را بدون تصنع نشان میدهد. وی در همین راستا، نمادهای عامیانة مناطق جنوب ایران را بستري براي پردازش مفاهيم جامعه شناسي تبدیل کردهاست زیرا اغلب این نمادها و سمبلها ریشه در باورها و اعتقادات مردمان جنوب ایران به ویژه دیار بوشهر و جفره دارد از اینرو، پژوهش حاضر برآن است تا براساس نظریة جامعهشناسی ادبیات و به روش توصیفی-تحلیلی به بررسی جامعهشناختی نمادهای عامیانه در داستانهای منیرو روانیپور بپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد؛ نماد و سمبلهای عامیانهای که منیرور وانیپور در داستانهایش به کار گرفتهاست، بیشتر نمادها و سمبلهای زنانه است. این نمادهای زنانه در آثار او شخصی و حاصل خلاقیت ذهنی نویسنده میباشد، او سعی داشته است به عنوان یک زن نویسنده، دغدغههایی که نسبت به جامعة زنان و مشکلات آنها در ذهن داشتهاست با بکارگیری این شیوه در داستان هایش به عرصۀ ظهور بکشاند که شخصیتهای چون کنیزو، نباتی و پریان دریایی نمونههایی از این نمادها هستند.
کلمات کلیدی : نماد جامعهشناسی ادبیات ادبیات عامیانه منیرو روانیپور