استفاده از داده های اقیانوسی به منظور مدلسازی توزیع گونه ای جنگل های مانگرو در ایران
استفاده از داده های اقیانوسی به منظور مدلسازی توزیع گونه ای جنگل های مانگرو در ایران
راضیه قیومی1 الهام ابراهیمی2
1) گروه پژوهشی تنوع زیستی و ایمنی زیستی، پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار، سازمان حفاظت محیط زیست، تهران، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تنوع زیستی و مدیریت اکوسیستم ها، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
XADE-BKFHH
محل انتشار :
دومین همایش بین المللی اقیانوس شناسی غرب آسیا(rcowa.ir)
چکیده :
اکوسیستم¬های آبی دارای تنوع بسیار زیادی از ارگانیسم¬هایی هستند که توزیع و ترجیحات اکولوژیکی آن¬ها اغلب مورد بررسی قرار نگرفته است. مدل¬سازی توزیع گونه¬ای (SDM) قادر است دانش ما در این زمینه را بهبود بخشد و سبب ارتقاء سطح مدیریت و حفاظت اکوسیستم¬های آبی شود. جنگل¬های مانگرو به¬عنوان یکی از بخش های ارزشمند وابسته به اکوسیستم¬های آبی در جهان محسوب می¬شوند. اين جنگل¬ها توليد اوليه بالایی داشته و داراي بیوماس غنی می¬باشند که نقش مهمي به¬عنوان ذخیره¬گاه، پناهگاه، محل¬ تغذیه براي بسیاري از گیاهان و جانوران غیرآبزی و آبزی دارند. در این مطالعه ابتدا لایه¬های 9 متغیر زیست¬شیمیایی از پایگاه داده Bio-Oracle استخراج گردید. در مرحله بعدی، همبستگی بین متغیرهای زیست¬شیمیایی برای هریک از گونه¬ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سپس متغیرهای دارای همبستگی بالا از فرآیند مدل¬سازی حذف شدند. درنهایت مدل¬سازی توزیع گونه¬ای جنگل-های حرا با روش بیشینه آنتروپی در نرم افزار MaxEnt انجام شد. نتایج نشان داد عموماً مناسب¬ترین مناطق برای پراکنش جنگل¬های حرا در ایران، حاشیه¬ی شرقی خلیج فارس و اغلب مناطق حاشیه¬ای دریای عمان هستند. بعلاوه اینکه در این مدل¬سازی متغیر¬های¬ حداقل کلروفیل، میانگین کلروفیل، مجموع حداکثر کلروفیل و Ph به¬ترتیب به¬عنوان مهم¬ترین پارامتر¬های زیست¬شیمیایی در توزیع حرا شناخته شده¬اند. یافته¬های پژوهش حاضر می¬تواند برای مدیریت بهتر مناطق ذکر شده با تاکید بر حفاظت تنوع¬زیستی گونه¬ حرا استفاده گردد.
کلمات کلیدی : جنگل¬های مانگرو avicenia marina داده¬های دریایی مدلسازی توزیع گونه¬ای