تاریخچة محافظه کاری

حیدر محمدزاده سالطه¹ معصومه کاظمی نوجه ده² علي محمدي³

1) دانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند
2) دانشجوی دکتری حسابداری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند
3) دانشجوی دکتری حسابداری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند

محل انتشار : اولین کنفرانس ملی نقش حسابداری، اقتصاد و مدیریت در توسعه پایدار با تاکید بر اقتصاد مقاومتی (aem2017.ir)
چکیده :
در حسابداری، محافظه¬کاری مفهومی است که سابقه¬ای طولانی دارد. محافظه¬کاری یکی از ویژگی¬های برجسته گزارشگری مالی است که در سال¬های اخیر به خاطر رسوایی¬های مالی (در شرکت¬هایی مانند انرون و ورلدکام) توجه بیش¬تری را به خود جلب کرده است. محافظه¬كاري عبارت است از انتخاب يك راهكار حسابداري تحت شرايط عدم اطمينان كه در نهايت به ارائه كمترِ دارايي¬ها و درآمدها بيانجامد و كمترين اثر مثبت را بر حقوق صاحبان سهام داشته باشد. ثبت¬های تاریخی اوایل قرن پانزدهم میلادی درباره معاملات مشارکتی و تضامنی نشان می¬دهند که حسابداری در اروپای قرون وسطی محافظه¬کارانه بوده است. مفهوم محافظه¬کاری زمانی ایجاد شد که ترازنامه مهم-ترین و اغلب تنها صورت مالی بود و اجزای سود یا سایر نتایج عملیات به ندرت در خارج از شرکت¬ها ارائه می¬شد. اولین کاربرد صورت¬های مالی برای بانکداران و دیگر اعتباردهندگان بوده است. انگیزه آن¬ها از کاربرد محافظه¬کاری، اطمینان از آن بوده که سرمایه¬گذاری¬شان به¬گونه¬ای مناسب حفظ خواهد شد. از این¬رو، کم¬نمایی خالص دارایی¬ها مطلوب، و حتی شرافتمندانه بود؛ چون باعث ایــجاد حاشیه ایمنی برای وام¬ها می¬شد. این موضوع که آیا حسابداری به سمت محافظه¬کاری بیشتر حرکت می¬کند برای سرمایه¬گذاران، دانشگاهیان و هیأت¬ها و مراجع قانون-گذاری مهم و با اهمیت است و در دهة اخیر بررسی نقش محافظه¬کاری حسابداری در کنترل کاهش هزینه¬های مالی شرکت و افزایش بازده مورد انتظار سرمایه¬گذاران در بلندمدت، مد نظر حسابداران، دانشگاهیان، اعتبار دهندگان و سرمایه¬گذاران قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاریخچه محافظه¬کاری می¬باشد.
کلمات کلیدی : محافظه¬کاری تاریخچه محافظه¬کاری محافظه¬کاری مشروط محافظه¬کاری نامشروط