رویکرد مديريت توسعه پايدار اجتماعي و تغییر و تحول اقتصادي (عدالت اقتصادی) در اقتصاد مقاومتی

هوشنگ تقی زاده¹ علي محمدي² معصومه کاظمی نوجه ده³

1) عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
2) دانشجوی دکتری حسابداری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند
3) دانشجوی دکتری حسابداری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند

محل انتشار : اولین کنفرانس ملی نقش حسابداری، اقتصاد و مدیریت در توسعه پایدار با تاکید بر اقتصاد مقاومتی (aem2017.ir)
چکیده :
اقتصاد مقاومتی، روشی برای مقابله با تحریم‌ها علیه یک منطقه یا کشور تحریم شده می‌باشد. در بیانی فراگیرتر و با رویکردی توسعه‌ای، اقتصاد‌ مقاومتی به معنی تشخیص حوزه‌های فشار و تهدید و متعاقباً تلاش برای کنترل و بی‌اثر کردن آن تاثیرها و در شرایط آرمانی تبدیل تهدیدات به فرصت¬های جدید است. توسعه پایدار فرآیندی است که آینده‌ای مطلوب را برای جوامع بشری متصور می‌شود که در آن شرایط، زندگی و استفاده از منابع، بدون آسیب رساندن به یکپارچگی، زیبایی و ثبات نظام‌های حیاتی، نیازهای انسان را برطرف می‌سازد. مقایسه تطبیقی بین این دو مبحث، یعنی: اقتصاد مقاومتی و توسعه پایدار نشان از آن دارد که در هر دو تعریف،‌ تاکید مشخصی بر پایداری و استفاده مناسب از فرصت های محدود ارائه گردیده است لذا بین اقتصاد و توسعه، رابطه تنگاتنگی وجود دارد و ارتباط هدفمند بین اقتصاد با توسعه پایدار زمانی در یک جامعه به بهترین شکل، ظهور می‌نماید که اقتصادی پویا،‌ مقاوم و تاب‌آور در آن شکل بگیرد. مقاله حاضر دو هدف را دنبال مي‌كند: نخست تشريح محتوي مديريت توسعه اقتصادي از نگاه اجتماعي و اكولوژيكي با در نظر گرفتن اقتصاد مقاومتی، و دوم، تبيين اصول تئوريكي و ارائه فهم بيشتر از آن. از آنجا كه محتواي شاخص‌هاي محيطي، شامل مفاهيم قلمرو اكولوژيكي و آثار زيست محيطي است، لذا مسائل محيطي نیز از ديدگاه تناسب آن با تصميم‌گيري در مباحث پايداري توسعه اقتصادي، در مقاله حاضر به تفصيل بررسي مي‌شود.
کلمات کلیدی : توسعه پايدار اجتماعی عدالت اقتصادی شاخص‌هاي مديريت توسعه پايدار اجتماعي اقتصاد مقاومتی