ارزیابی میزان زیست پذیری بافتهای شهری با تکیهبر شاخصهای اجتماعی و کالبدی مسکن با استفاده از GIS (نمونههای مطالعاتی: محلات نوده،عبادی و امامیه مشهد)
ارزیابی میزان زیست پذیری بافتهای شهری با تکیهبر شاخصهای اجتماعی و کالبدی مسکن با استفاده از GIS (نمونههای مطالعاتی: محلات نوده،عبادی و امامیه مشهد)
رضا قاضی1 سحر رفعتی زرکک2
1) کارشناس ارشد شهرسازی، گرایش برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران،
2) کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد
کد IOI مقاله
:
XAEK-CEKCA
محل انتشار :
کنفرانس ملی پیشرفت های اخیر در مهندسی و علوم نوین(desconf.com)
چکیده :
توسعه روزافزون جمعيت شهري و رشد فزاینده جمعیت شهرها سبب اهمیت یافتن توجه به سنجش وضعیت موجود شهرها و محلات شده است. از طرفی با جايگزيني رويكردهاي كيفي بهجای توجه بـه اسـتانداردها كمي و مطرحشدن رویکرد و نظریه توسعه پایدار بهجای دیدگاههای ملان اقتصادی و خرد کالبدی، باعـث طـرح موضوعات نظير کیفیت زندگي شهري و زيست پذيري شهري شده است كه در آنها مقياس ، قلمروها و ابعـاد مختلـف قابلبررسی است. در این میان مسکن بهعنوان یکی از مهمترین اجزاء و قلمروهای زیست پذیری، نقش بسیار کلیدی در ارزیابی میزان زیست پذیری شهرها دارد. لذا در این تحقیق ابتدا چارچوب مفهومی برای زیست پذیری ارائه میشود و سپس با توجه به آن، قلمروی مسکن با تکیهبر ابعاد اجتماعی و کالبدی آن موردبررسی و تحلیل قرار میگیرد. روش تحقیق در پژوهش حاضر روش توصیفی-تحلیلی بوده که به شیوه کتابخانهای و اسنادی جمعآوری اطلاعات از سوی نهاد های مربوطه صورت گرفته و با تجزیه و تحلیل آنها در محیط GIS و چارچوب نظری و تجارب مربوطه در این زمینه به تجزیهوتحلیل دادهها پرداختهشده است. نتایج حاصل از مطالعه سه بافت مختلف شهری (بافت اسکان غیررسمی،بافت فرسوده و بافت برنامهریزیشده) شهر مشهد نشان میدهد که محله امامیه (برنامه ریزی شده) در حالت کلی در شاخص های کالبدی در بهترین وضعیت و در مراتب بعدی محلات عبادی و نوده قرار دارند. در مورد شاخص های اجتماعی نیز محله عبادی (قدیم) دارای بهترین وضعیت نسبت به سایر محلات (امامیه و نوده) قرار دارد.
کلمات کلیدی : زیست پذیری شهری شاخصهای کالبدی و اجتماعی مسکن بافتهای شهری