بررسی الگوی فضایی خانه¬های بومی و رهیافت¬های نوین در طراحی پایدار معماری مسکن

بررسی الگوی فضایی خانه¬های بومی و رهیافت¬های نوین در طراحی پایدار معماری مسکن

جواد عبدالحسینی1

1) استادیار، دانشکده فنی و مهندسی خوی، دانشگاه ارومیه، ایران

کد IOI مقاله : XAFA-CEFAC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و مدیریت توسعه شهری در ایران(cum2018.com)
چکیده :
    معماری بومی و طراحی اقلیمی ایران با شناخت فرهنگ و آداب وسنن خود و اقلیم¬های خود سعی در طراحی و ساخت بناهایی کرده¬است که کمترین استفاده از انرژی¬های تجدید ناپذیر را در پی داشته و نیز با ارائه روش¬هایی ساده و منطقی بیشترین استفاده را از انرژی¬های تجدید پذیر داشته است. توسعه پایدار تغییری محیط مدارانه در استفاده از منابع طبیعی و سمت¬گیری توسعه فناوری است تا با نیازهای حال و آینده سازگار باشد. در معماری پایدار - که در برگیرنده مفاهیم و اصول توسعه پایدار در حوزه معماری است - ساختمان نه تنها خود را با شرایط اقلیمی منطقه تطبیق می-دهد، بلکه با بهره¬گیری از بوم شناسی ساختمان که تاکید بر قابلیت تلفیق ساختمان با عوامل محیطی دارد، سعی در نیل به کیفیات فضایی، کالبد و فرم مناسب در طراحی معماری دارد. با پژوهشی ژرف و تیزبینانه در معماری بومی ایران، در سنن و آداب و رسوم ایرانیان تک به تک اصول و ارکان پایداری و در نهایت معماری پایدار یافت می¬شود. موضوع مشخص و آشکار این تحقیق بکارگیری الگوهای کاربردی معماری پایدار در طراحی و ساخت بناهای همساز با اقلیم حاکم بر آن منطقه است. با بررسی معماری بومی و الگوهای معماری و طراحی اقلیمی ایران با شناخت معماری پایدار و اصل¬های مهم آن، با کنارهم قراردادن این دو مقوله نتایج دست¬یافته را می¬توان کاربردی¬تر در معماری استفاده و بهره برد.

کلمات کلیدی : معماری بومی طراحی اقلیمی طراحی پایدار مسکن