سبک شناسی رمان سال های بنفش

مهین دخت فرخ نیا¹ نسیمه رمضانی سربندی²

1) دانشیار دانشگاه شهید باهنر کرمان
2) دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات پایداری دانشگاه شهید باهنر کرمان

کد IOI مقاله : XAFK-CEFZB
محل انتشار : کنفرانس ملی تحقیقات کاربردی در علوم انسانی و روانشناسی(ahpconf.com)
چکیده :
    ابراهیم حسن بیگی از نویسندگان توانمند معاصر است که آثار متعددی در حوزۀ ادبیّات پایداری از خود به جای گذاشته و جوایز ارزنده¬ای را نیز کسب کرده است. نظر به اینکه مطالعۀ ساختار آثار داستانی، همچنین تحلیل عناصر سبکی آن ها در ارزیابی سبک فردی هر نویسنده و زمینه¬های نقد این آثار مؤثر است، در این پژوهش سعی شده، تحلیلی سبک شناختی از رمان سالهای بنفش ابراهیم حسن بیگی که یکی از آثار مطرح اوست، ارائه شود. این مقاله، با بهره¬گیری از شیوهً تحلیل محتوا، به بررسی جنبه¬های گوناگون سبکی رمان مذکور در چهار لایۀ واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک پرداخته و درصدد پاسخگویی به این پرسش است که بارزترین ویژگی های سبکی نویسنده در این رمان کدام است؟ براساس یافته های پژوهش، این رمان در لایۀ واژگانی بیشتر از واژه های حسی و نشان دار استفاده کرده است و دارای نحوی گسسته، با صدای دستوری فعال و ایستاست.کاربرد جملات کوتاه و منقطع سبک این رمان را پرشتاب و عاطفی¬تر کرده است. تمهیدات سبکی به کار رفته در این اثر نیز شامل کنایه، تشبیهات حسی، حس آمیزی و طنز است. از لحاظ فکری نیز در این اثر افکار انقلابی و مذهبی چون دین ¬باوری و خدا باوری، پیروی از پیشوایان دینی، توکل و توسل، ترسیم جنایات حکومت سابق و ظلم ستیزی نمود بارزی دارد.

کلمات کلیدی : سبک شناسی ابراهیم حسن بیگی سال های بنفش