نقش نظریه های برنامه ریزی در مدیریت سوانح

نقش نظریه های برنامه ریزی در مدیریت سوانح

عبدالمجید خورشیدیان1

1) استادیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی

کد IOI مقاله : XAGA-DCAGF
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(4icrsie.com)
چکیده :
    علیرغم رشد سالانۀ تلفات و خسارات ناشی از سوانح طبیعی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، همچنان برنامه های مدیریت سانحه رضایت‌بخش نبوده و متخصصان در مورد لزوم ارتقاء عملکرد مدیریت سانحه اتفاق نظر دارند. با این وجود به نظر می رسد، این موضوع می تواند به عنوان بخشی از مقولات برنامه ریزی شهری و منطقه ای مورد بررسی قرار گیرد. لذا در سال‌های اخیر مطالعات در زمینۀ یافتن رویکردهای مناسب جهت بازتوانی جوامع فاجعه زده افزایش یافته و بررسی ادبیات مرتبط نشان دهندۀ ضعف رویکردهای بالا به پایین در مدیریت سانحه است. در حال حاضر سازمان‌های امداد بین‌المللی نظیر بانک جهانی، برنامه توسعه سازمان ملل متحد و سازمان توسعه بین المللی کانادا بر مشارکت جامعه آسیب دیده در دستیابی به اهداف توسعه ای تأکید داشته و لزوم این امر را اتخاذ رویکردهای جامعه محور در مدیریت سوانح می‌دانند. مقاله حاضر ضمن بررسی سیر تکامل الگوها و مفاهیم مرتبط با سوانح در محیط‌های شهری، نظریه های مرتبط با برنامه ریزی شهری را مورد مطالعه قرار داده و در ادامه با تدوین چارچوبی مشترک میان مدیریت سانحه و نظریه های برنامه ریزی سعی در ارائه الگوهای نظری مناسبی دارد که بتوانند به ارتقاء برنامه های مدیریت سوانح کمک نمایند. این تحقیق در نهایت تأکید دارد که کاهش آسیب پذیری جامعه و تقویت ظرفیت‌های تطبیقی با تمرکز بر اهداف توسعۀ پایدار و از طریق بکارگیری رویکرد برنامه ریزی جامعه محور در مدیریت سوانح حاصل خواهد شد.

کلمات کلیدی : سانحه مدیریت سانحه برنامه¬ریزی شهری نظریه برنامه¬ریزی