شبیه سازی دبی حداکثر لحظه‌ای با استفاده از برنامه ریزی بیان ژن (مطالعه موردی: حوزه آبخیز کن تهران)

کمال قادری¹ پرویز بیات²

1) کاندیداي دکتري علوم و مهندسی آبخیزداري دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و کارشناس آبخیزداری اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان تهران
2) سرپرست معاونت اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان تهران

کد IOI مقاله : XAGA-DEKZD
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(4icrsie.com)
چکیده :
    برنامه ریزی بیان ژن که در ادامه سیر تکاملی مدل‌های هوشمند به وجود آمده جزء روش‌های الگوریتم گردشی محسوب می‌شود که مبنای آن‌ها بر اساس نظریه تکامل داروین استوار است. این مدل طی دهه اخیر نتایج موفقی را در مدل سازی و پیش بینی پارامترهای هیدرولیکی و حل مسائل غیرخطی هیدرولوژیک حوزه‌های آبخیز ارائه نموده است. در این مقاله از داده‌های سه زیرحوضه حوزه آبخیز کن برای آموزش مدل و از داده‌های ایستگاه خروجی حوزه آبخیز کن برای آزمون مدل استفاده شده است. ورودی‌های مدل در دو سناریوی مجزا یعنی فقط حداکثر بارش 24 ساعته به‌عنوان ورودی و سناریوی دوم حداکثر بارش 24 ساعته و دبی ماکسیمم سالانه انتخاب شدند که نتایج مدل GEP نشان می‌دهد لحاظ کردن دبی ماکسیمم سالانه به‌عنوان ورودی نقش زیادی در بهبود نتایج داشته است. برای بهینه کردن ترکیب دوم، معیار توقف، حداکثر برازش (Max Fitness) تعیین شد و تا 500 هزار نسل تکامل پیدا نمود و در نسل 497115 تغییر کرد که ضریب همبستگی را در دوره آموزش به 0.869 و در دوره آزمون به 0.586 رساند. به‌طور کلی نتایج مدل، نشان دهنده دقت مناسب الگوریتم بیان ژن در برآورد دبی حداکثر لحظه‌ای در حوزه آبخیز کن است.

کلمات کلیدی : بیان ژن ماکسیمم دبی سالانه حداکثر بارش 24 ساعته مدل سازی هوش مصنوعی