تجلی اندیشه های ماکیاولی در باب حکومت و سیاست در نمایشنامه ی تاریخی هنری پنجم (1599) اثر ویلیام شکسپیر

ابوالفضل رمضانی¹ شیرین امامی²

1) استادیار زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2) کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

کد IOI مقاله : XAGF-CEBGG
محل انتشار : کنفرانس ملی مطالعات زبان و ادبیات(celpl.com)
چکیده :
    آثار تاریخی ویلیام شکسپیر دارای نگرشهای سیاسی نویسنده نسبت به مسائل مربوط به زمانه اش می باشد که در این آثار پنهان مانده اند. یکی از راههای موثر در شناسایی و آشکارکردن اهداف و اشارات سیاسی شکسپیر این است که نمایشنامه های او را از حیث ایده ها و عملکردهای سیاسی-اجتماعی مرسوم زمانه اش بررسی کنیم. تحقیق حاضر برآن است تا نمایشنامه ی تاریخی شکسپیر، یعنی هنری پنجم (1599) که اغلب از سوی محققان مورد کم توجهی قرار می-گیرد را بر اساس نظرات سیاسی نیکولو ماکیاولی (1527-1469) آن گونه که در کتاب شهریار (1532) وی آمده، و همچنین بر اساس مفهوم کلیدی ماکیاولیایی مدیریت برداشت مورد تحلیل قرار دهد تا هم جنبه های سیاسی این اثر آشکار شود و هم روزنه ای بر تفکرات شکسپیر و دیدگاه او نسبت به این اثر سیاسی گشوده شود. پس از نمایشنامه ی ریچارد سوم که در آن پادشاه ماکیاولیایی ناموفق نمایش داده می شود و نمایشنامه ی ریچارد دوم که در آن ریچارد شکست خورده و بولینگبروک به پادشاهی میرسد، و این امر اعتدال و میانه ی روی شکسپیر به ماکیاولیسم را نشان می دهد، هنری پنجم یک شخصیت کاملا موفق ماکیاولیایی را به تصویر می کشد. شکسپیر به عنوان نویسندۀ نمایشنامه های تاریخی و ماکیاولی به عنوان فیلسوف سیاسی، هر دو یک وجه مشترک دارند و آن علاقمندی و توجه آنها به تبیین انگیزه ها و اخلاقیات اعمال سیاسی می باشد. نتیجۀ کلی این تحقیق این است که شکسپیر علاوه بر نبوغ شاعرانه و هنری، تفکرات سیاسی هم دارد که از طریق نقد و تفسیر گفتار و عملکرد سیاسی زمانه اش در هنر نمایشی اش تجلی یافته است.

کلمات کلیدی : ماکیاولیسم مدیریت برداشت شکسپیر نیکولو ماکیاولی شهریار هنری پنجم (1599)