موانع و محدودیت های فرهنگی درتوسعه پایدار گردشگری در ایران

موانع و محدودیت های فرهنگی درتوسعه پایدار گردشگری در ایران

رضا درخشان1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران

کد IOI مقاله : XAZA-BFBHA
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی زمین، فضا و انرژی پاک(attitude21.ir)
چکیده :
    چکیده در دهه‌‌هاي اخير نقش فرهنگ، عامل مهمي در فرآيند بازسازي شهري و تمرکز بر فرهنگ؛ به عنوان عاملي در تغيير شکل منطقه در پاسخ به شرايط پايدار بوده است. در واقع نوع جديدي از گردشگران و خواسته‌‌هاي نسبي آن ها وجود دارد و شهرها نياز دارند كه نوع جديدي از استفاده‌‌هاي فرهنگي و مناسب را براي اين گردشگران و همچنين شهروندان فراهم آورند. هر اندازه ارزش بيشتري به مختصات فرهنگي محلي داده شود؛ اعم از ميراث فرهنگي و هويت مکان، بهره برداري از بازسازي شهري ممکن است در بافت محلي جاسازي شده و براي ساکنان و گردشگران فرهنگي جذاب باشد. امروزه صنعت گردشگری موجب توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ملت ها شده، مشاغل بی شماری را ایجاد کرده، دوستی و صلح بین کشورها را فراهم ساخته و باعث ارتقای سطح دانش و آگاهی انسان ها شده است و به همین دلیل گسترش این صنعت به عنوان پدیده ای مهم در تسهیل امر توسعه به حساب می آید؛ اما اگر در توسعه صنعت گردشگری ارزش های دیگری به جز ارزش های اقتصادی مورد نظر نباشد، مسلما اثرات تخریبی زیادی بر جا خواهد گذاشت و پس از مدتی کوتاه با طبیعتی تحریک شده و جامعه ای که ارزش های انسانی و فرهنگی آن به سستی گراییده است، مواجه خواهیم شد. بنابراین گردشگری را باید توسعه داد؛ اما نه به هر قیمت، بلکه آنچه باید مورد توجه قرار بگیرد، توسعه متوازن، متعادل و پایدار گردشگری است به نحوی که آسيب های ناشی از آن به حداقل برسد و حداکثر بهره روی را ایجاد کند. در این مقاله سعی شده با اصول و روش تحقيق اسنادی و کتابخانه ای در خصوص مدیریت کلان گردشگری، لزوم توجه به ارزش های فرهنگی در توسعه گردشگری و موانع و محدودیت های فرهنگی موثر بر توسعه صنعت گردشگری در ایران مطالبی ارائه گردد.

کلمات کلیدی : فرهنگ صنعت گردشگري موانع فرهنگي جهانگردان خارجی توسعه پايدار