بررسي عملكرد جايگزيني گاز طبيعي با سوخت مايع در انتشار گازهاي گلخانه اي کشور

بررسي عملكرد جايگزيني گاز طبيعي با سوخت مايع در انتشار گازهاي گلخانه اي کشور

اعظم محمدباقري1 هديه عليشيري2

1) پژوهشگر ارشد اقتصاد انرژي و تغيير آب و هوا، مؤسسه مطالعات بين‎المللي انرژي
2) دانشجوي دكتري اقتصاد نفت و گاز، دانشگاه علامه طباطبايي

کد IOI مقاله : XAZA-BFDBA
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی زمین، فضا و انرژی پاک(attitude21.ir)
چکیده :
    در ميان سوخت‎هاي فسيلي، گاز طبيعي با ضريب انتشار پايين‎تر به عنوان سوخت پاك در جهان شناخته شده است. از اينرو كشورهاي مختلف در روند تعهدات كاهش انتشار پيشنهادي خود بر استفاده بيشتر از آن تأكيد كرده‎اند. با توجه به ارزان، پاك و در دسترس بودن گاز طبيعي، در كشور ايران سياست جايگزيني گاز طبيعي بطور جدي از سال 1380 آغاز شده و در سال‎هاي اخير با جديت بيشتري دنبال شده است. در اين مقاله عملكرد اين جايگزيني بر انتشار گازهاي گلخانه‎اي كشور طي دوره 1393-1380 با استفاده از روش تجزيه‎اي و شاخص كايا مورد بررسي قرار گرفته است. بر مبناي اين شاخص، طي دوره‎اي كه تغيير سوخت در كشور اتفاق افتاده است، علي‎رغم مثبت بودن اثر شدت انرژي، اثر شدت انتشار منفي است و حاكي از آن است كه علي‎رغم افزايش شدت انرژي، در اين دوره از ميزان شدت كربن كاسته شده است. با توجه به افزايش سهم گاز طبيعي در سبد انرژي كشور، اين مهم مرهون جايگزيني گاز طبيعي است. از اينرو دنبال كردن سياست جايگزيني گاز طبيعي با سوخت‎هاي مايع مي‎تواند يكي از سياست‎هاي مؤثر بر كاهش انتشار گازهاي گلخانه‎اي در كشور و عمل به تعهدات پيشنهادي كشور به كنوانسيون تغيير آب و هوا باشد.

کلمات کلیدی : جايگزيني گاز طبيعي شدت انتشار كربن تغيير آب و هوا روش تجزيه‎ شاخص كايا