تحلیلی بر عوامل موثر بر شکل گیری و استقرار سکونتگاه های غیر رسمی در کلانشهر تهران
تحلیلی بر عوامل موثر بر شکل گیری و استقرار سکونتگاه های غیر رسمی در کلانشهر تهران
علی تقی پور1 ابراهیم تقوی2
1) مدرس دانشگاه آزاد واحد میانه، دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، تهران، ایران
2) عضو هئیت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند، دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، اردبیل، ایران.
کد IOI مقاله
:
XAZA-BFEAF
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی زمین، فضا و انرژی پاک(attitude21.ir)
چکیده :
حاشیه نشینی، یکی از پیامدهای مهاجرت بی رویه به شهرهای بزرگ از جمله تهران است. که طی چند دهه اخیر گسترش زیادی داشته است. منظور از حاشیه نشینی، نوعی از زیست شهری است که تعدادی خانوار در حومه شهرها با مساکن نامناسب، مرکز جمعیتی یا شهرک مانندی را به وجود آورده اند. پديده حاشيه نشيني در تاريخ زندگي اجتماعي انسان ها ريشه دارد. اين پديده در معناي امروزي خود در آغاز با پيدايش شهرنشيني در دل جهان سرمايه داري صنعتي و سپس كشورهاي توسعه نيافته، پديد آمد. هدف از این تحقیق بررسی دیدگاه ها و نظریه های مرتبط با با حاشیه نشینی و سپس تببین عوامل موثر ایجاد این پدیده در کلانشهر تهران می باشد. کلانشهر تهران به دلیل دارا بودن جاذبه های اقتصادی ویژه از یک طرف و ضعف ساختار اقتصادی بسیاری از مناطق دیگرکشور، شاهد گسترش سکونتگاه های غیررسمی موجود و پیدایش سکونتگاه های غیررسمی جدید در قالب الحاق روستاهای پیرامونی به شهر، بوده است. روند شکل گیری و توسعه این سکونتگاه ها نشان می دهد که طرح های شهری تهیه شده برای این شهر همانند بسیاری از شهرهای کشور، ناکارآمد بوده است.
کلمات کلیدی : اسکان غیر رسمی حاشیه نشینی شهرنشینی کلانشهر تهران