آثار توسعه پیاده راه در کیفیت فضای شهری و طراحی آن در حد فاصل میدان تجریش- میدان قدس (خیابان شهرداری)

پدرام پورحسینی¹

1) کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه تهران -

کد IOI مقاله : XAZB-BFECD
محل انتشار : کنگره بین المللی عمران ، معماری و شهرسازی معاصر جهان در دبی(dubaiconf.ir)
چکیده :
    یکی از نقایص عمده‌ی شهرها در سطح جهان، وابستگی بیش از حد نیاز به حرکت سواره و تخلف از حفظ و ساماندهی فضاهای پیاده و حرکت پیاده است. این امر یکی از عوامل عمده کاهش کیفیت محیط شهری و افول ارزش‌های اجتماعی، فرهنگی و بصری در فضاهای شهری محسوب می‌شود. امروزه در بسیاری از شهرها عرصه‌های عمومی غالبا به نیاز انسان به عنوان یک موجود اجتماعی به درستی پاسخگو نبوده و مردم تنها به فضاهای شهری به عنوان مسیری برای گذر می‌نگرند. کیفیت فضای شهری عاملی است که نقش بسزایی در دعوت‌ کنندگی مردم به حضور در فضای شهری دارد. افزایش کیفیت زندگی شهری و حیات اجتماعی در فضاهای شهری یک از چالش های حرفه طراحی شهری بوده که بتوان کیفیت فضای را بهبود بخشید، در همین ارتباط الگوها و روش‌های مختلفی در ایجاد خیابان‌های پیاده، منطقه بی‌ترافیک، پیاده سازی مراکز شهری و ایجاد فضاهای جدید پیاده، آرام سازی محوطه‌های مسکونی، تبدیل خیابان‌ها و میدان‌ها به مراکز هنری و تفریحی رواج یافته است. این گرایش نوین علاوه بر این که مورد استقبال عام مردم قرار گرفته است، در بسیاری از موارد حمایت قانونی نهاد رسمی و حکومتی را نیز جلب نموده است. هدف پژوهش دستیابی به مولفه‌های مناسب برای گسترش پیاده‌ راه در راستای ارتقا کیفیت فضای شهری می‌باشد که ابتدا به شناسایی و بررسی سابقه موضوع پرداخته شده است. سپس محدوده مورد مطالعه‌، خیابان شهرداری به وسیله داده‌های بدست آمده مورد بررسی و شناخت قرار گرفته است که نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که عوامل در کیفیت فضای شهری از اهمیت بیشتری برخوردارند که سرزندگی حاصل از پیاده‌ مداری از مهمترین عوامل مطلوبیت فضای شهری به حساب می‌آید. بر این اساس راهبردهایی برای گسترش پیاده مداری در طراحی فضای شهری خیابان شهرداری (حد فاصل میدان تجریش- میدان قدس) پیشنهاد داده شده است.

کلمات کلیدی : فضای شهری طراحی شهری پیاده‌راه کیفیت محیط شهری