شکل گیری مناطق حاشیه نشینی دلیلی برعدم توسعه یافتگی مناطق روستایی

شکل گیری مناطق حاشیه نشینی دلیلی برعدم توسعه یافتگی مناطق روستایی

محمداکبرپور1 زهراکردی2

1) استادیار گروه جغرافیا دانشگاه رازی
2) دانشجوی دکتری جغرافیاوبرنامه ریزی روستایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ایران

کد IOI مقاله : XAZG-BKHKF
محل انتشار : کنفرانس ملی تحقیق و توسعه در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی نوین(accmconf.com)
چکیده :
    يكي از مسايل و معضلات در حال گسترش شهرها، پديدة حاشيه‌نشيني است. پرداختن به مسألة حاشيه‌نشيني، نه‌تنها ضرورتي برآمده از ارزش‌هاي اعتقادي و انساني است، بلكه سازگار با منافع اجتماعي و نيز پايداري مجتمع‌هاي زيستي و توسعه ملي مي‌باشد.این پدیده که در پی مسائل و مشکلات اقتصادی و اجتماعی از قبیل جریان سریع شهرنشینی و مهاجرت روستائیان و ساکنان شهرهای کوچک به کلانشهر ها بوجود می آید، باعث شکل گیری بسیاری از مشکلات فرهنگی و امنیتی می گردد، به گونه ای که در حال حاضر یکی از مسائل بغرنج کلانشهر‌‌ها محسوب می گردد. حاشیه نشینی در واقع در پي حرکت جوامع از سنتي به مدرن و تعارض‌هاي مربوط به اين فرايند همچنان به تشکيل و بقاي خود ادامه داده و منجر به بروز اشکال ترکيبي بي‌سامان، متفاوت و ناهماهنگ با بافت سنتي نسبتاً يکدست شهري مي‌شود. این پدیده در معنای امروزیش ، با پدید آمدن سرمایه داری صنعتی و رواج شهرنشینی و افزایش مهاجرتها روستا به شهر ، نخست در دل جهان سرمایه داری و سپس در جهان توسعه نیافته رشد و گسترش یافت. بنابراین تحقیق حاضر با هدف شناسايي علمي مفهوم و ابعاد چندگانه اين پديده، آشنايي با تبيين‌هاي تئوريک آن و تأملي بر مطالعات تجربي انجام شده پيرامون آن درصدد است تصوير نسبتاً جامعي از اين مسأله اجتماعي ارائه نمايد تا بر چگونگی ایجاد این مسئله با توجه به مهاجرت گسترده روستاییان در شکل گیری این مناطق در کلانشهرها، تلنگر اساسی بر نظر مدیران ، برنامه ریزان و سیاست گذاران در برنامه ریزی های مناطق روستایی داشته باشد.

کلمات کلیدی : حاشيه‌نشيني مهاجرت روستایی فقر ایران