ابعاد برنامه ریزی مشارکتی مؤثر برتوسعه فضای سبز خصوصی (مطالعه موردی: محله مهرآباد اصفهان)
ابعاد برنامه ریزی مشارکتی مؤثر برتوسعه فضای سبز خصوصی (مطالعه موردی: محله مهرآباد اصفهان)
نرگس حسین پور محمدآبادی1 احمد شاهیوندی2 محمود محمدی3
1) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه هنر اصفهان، ایران،
2) استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران،
3) استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران،
کد IOI مقاله
:
XAZG-CDBFC
محل انتشار :
کنفرانس ملی تحقیق و توسعه در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی نوین(accmconf.com)
چکیده :
در شهر اصفهان طی سالیان گذشته همان¬گونه که شهر توسعه پیدا کرده است و جمعیت افزایش یافته است، شاهد افزایش فضای سبز برای جمعیت حاضر نبوده¬ایم و اکنون با کمبود سرانه¬ی فضای سبز مواجه هستیم که خود به¬وجود آورنده¬ی مشکلات زیادی می¬باشد. در این مقاله با در نظر گرفتن محله¬ی مهرآباد به عنوان مطالعه موردی و این¬که این محله هم با کمبود فضای سبز مواجه گردیده است سعی گردید از برنامه¬ریزی مشارکتی استفاده کرده و اثرات ابعاد مختلف آن بر توسعه¬ی فضای سبز خصوصی مورد سنجش قرار گیرد. در این مسیر ابتدا ابعاد، معیارها، زیرمعیارها و شاخص¬های برنامه¬ریزی مشارکتی شناسایی گردید، سپس این شاخص¬ها در غالب پرسشنامه¬ای با طیف پنج¬تایی لیکرت نظیم گردید و این پرسشنامه با استفاده از فرمول کوکران بین 30 نفر از ساکنین محله¬ی مهرآباد توزیع گردید. پس از سنجش روایی و پایایی و مطلوب بودن پرسشنامه بین 375 نفر از ساکنین توزیع گردید. سپس به تحلیل پرسشنامه با استفاده از تحلیل توصیفی پرداخته شد. از تجزیه¬و¬تحلیل اطلاعات به¬دست¬آمده اینگونه برداشت گردید که بین ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی برنامه¬ریزی مشارکتی، ساکنین ازنظر اجتماعی و فرهنگی تمایل به توسعه¬ی فضای سبز خصوصی دارند و مشکل آن¬ها در بعد اقتصادی و کمبود زمین و هزینه برای فضای سبز می¬باشد.
کلمات کلیدی : محله¬ی مهرآباد برنامه ریزی مشارکتی فضای سبز خصوصی تحلیل توصیفی