تهیدستان شهری و توسعه سیاسی در ایران

تهیدستان شهری و توسعه سیاسی در ایران

عسکری پورحبیب1 فاطمه بیرانوند2

1) دانشجوی دکتری،جامعه شناسی سیاسی ، علوم و تحقیقات تهران
2) دانشجوی دکتری،جامعه شناسی سیاسی ، علوم و تحقیقات تهران

کد IOI مقاله : XAZK-BGEDF
محل انتشار : کنفرانس سالانه پژوهش در علوم انسانی و مطالعات اجتماعی(achsconf.com)
چکیده :
    توسعه به مثابه جرياني چند بعدي (سياسي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي) كه در حركت پيش رونده خويش كاهش فقر، بيكاري، نابرابري و صنعتي شدن هر چه بيشتر، ايجاد نظام اجتماعي مبتني بر عدالت و افزايش مشاركت مردم را به‌دنبال دارد.طبقه تهی‌دستان یا حاشیه‌نشینان در ایران با رشد شهرنشینی و تمرکز کار و سرمایه در شهرهای بزرگ ایران رشد یافت. وضعیت معیشتی بد و ضعیف این طبقه موجب می‌شود که این طبقه آرمانی جز بقا برای خود متصور نباشد؛ از همین رو سوءاستفاده از این طبقه، توسط نخبگان صاحب قدرت و فاسد به راحتی امکان‌پذیر است. از منظر مشارکت سیاسی نیز این طبقه صرفاً به شکل‌گیری جامعه توده‌ای در ایران مدد رسانده است و در ظهور جامعه مدنی که به صورت ضربه‌گیر قدرت در مقابل حکومت عمل کند، مؤثر نبوده است. این مقاله با طرح این سؤال که تهیدستان چه نقشی در توسعه سیاسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی داشته‌اند؟ این فرضیه را مطرح می‌کند که تهیدستان در گذار از گفتمان سنتی به مدرن و ساخت دموکراتیک نه‌تنها مؤثر نبوده‌اند بلکه به دلیل فقدان فرهنگ مشارکتی- مدنی در آن‌ها همواره به‌عنوان مانعی جهت دستیابی به توسعه سیاسی به شمار آمدند.

کلمات کلیدی : توسعه توسعه سیاسی طبقه تهیدست مدیرت شهری مشارکت