بررسی رژیم حقوقی تنگه هرمز و انسداد آن توسط ایران از منظر حقوق بین الملل

محسن حسن پور حسكويي¹

1) كارشناس ارشد حقوق بين الملل دانشگاه آزاد تهران مركز

کد IOI مقاله : XAZK-BGFHE
محل انتشار : کنفرانس سالانه پژوهش در علوم انسانی و مطالعات اجتماعی(achsconf.com)
چکیده :
    چکیده تنگه هرمز، معبر ارتباطی خلیج پارس با دریاهای آزاد جهان به شمار می رود. این تنگه نقش مهمی در صادرات نفت و گاز کشورهای حوزه خلیج پارس دارد و به لحاظ استراتژیک یکی از تنگه های مهم دنیا شناخته شده و از ارزش خاص ارتباطی، اقتصادی، نظامی، وژئوپلتیکی برای کشورهای منطقه و فرامنطقه برخوردار است. حراست و نگهداری از آن و نظارت بر چگونگی عبور و مرور در این تنگه، برعهده دو کشور ساحلی آن یعنی ایران و عمان می باشد. نقش ایران در این حوزه بسیار فراتر از عمان است چرا که ایران تمام کرانه های شمالی خلیج پارس و دریای عمان را در اختیار دارد و دارای جزایر بسیار استراتژیک در دهانه این تنگه است. نگاه ایران علاوه بر نقش اقتصادی که این آبراهه در اقتصاد ایران و همه کشورهای حوزه خلیج پارس دارد، نگاهی سیاسی است چرا که تنگه استراتژیک هرمز یکی از عوامل افزایش قدرت ایران در منطقه و جهان است. ایران این امکان را دارد که در مواقع خاص هر گونه رفت و آمد از این مسیر را متوقف کرده و اقتصاد منطقه ای و جهانی را تحت تاثیر خود قرار دهد. اما رفتار سیاسی ایران در تاریخ معاصر نشان داده که این کشور هرگز مایل به انجام چنین عملی نبوده است،بااین وجود تهدیدات ایران مبنی برانسداد تنگه هرمز عملا ممکن است؟ بنظر میرسد این اقدام از منظر بین المللی پذیرفته نباشد چراکه به استناد اسناد بین المللی توقف کشتی های خاص بدلیل امنیت موجود ممکن و انسداد تنگه هرمز غیرممکن میباشد.

کلمات کلیدی : تنگه هرمز انسداد ایران توقف کشتی ها رژیم حقوقی عبور و مرور