تحلیلی بر وضعیت جامعه پذیری سازمانی و ابعاد آن در کارکنان دانشگاه تهران
تحلیلی بر وضعیت جامعه پذیری سازمانی و ابعاد آن در کارکنان دانشگاه تهران
مرتضی امانی1 جمال عبدالملکی2 اعظم اهنین جان3
1) دانشجوی دکترا، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، رشته مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی، ايران
2) کارشناسی ارشد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، رشته تحقیقات آموزشی، دانشگاه تهران، ايران
3) کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت، رشته مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه الزهرا، ايران
کد IOI مقاله
:
XAZK-BGGAH
محل انتشار :
کنفرانس سالانه پژوهش در علوم انسانی و مطالعات اجتماعی(achsconf.com)
چکیده :
هدف پژوهش حاضر، بررسی وضعیت جامعه پذیری سازمانی در کارکنان دانشگاه تهران می باشد. جامعه پژوهش کلیه کارکنان دانشگاه تهران هستند، از این جامعه با روش نمونه گیری تصادفی ساده، نمونه ای به حجم 286 نفر انتخاب گردید. روش پژوهش کمی، توصیفی و از نوع مطالعات پیمایشی است. ابزار پژوهش پرسشنامه می باشد. لذا جهت سنجش وضعیت جامعه پذیری سازمانی و ابعاد آن در كاركنان از پرسشنامهي24 سؤالي محقق ساخته كه بر اساس مدل تائورمینا(1997) طراحی شده بود، استفاده شد. جهت تعیین پایایی و روایی ابزار از تکنیک های آلفای کرانباخ و تحلیل عاملی تائیدی استفاده و نتایج بیانگر پایایی و روایی مطلوب ابزاربود. جهت تحلیل داده ها از تکنیک های توصیفی( شاخص های مرکز و پراکندگی) و استنباطی( آزمون های تی تک نمونه و فریدمن) با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج بیانگر آنند که: وضعیت جامعه پذیری سازمانی در کارکنان دانشگاه تهران در سطح 01/0 معنادار و مطلوب می باشد. وضعیت ابعاد جامعه پذیری سازمانی در کارکنان دانشگاه تهران در سطح 01/0 معنادار و مطلوب می باشد. وضعیت رتبه بندی ابعاد جامعه پذیری سازمانی در کارکنان دانشگاه تهران در سطح 01/0 متفاوت و معنادار می باشد.
کلمات کلیدی : جامعه پذیری سازمانی ابعاد جامعه پذیری سازمانی کارکنان دانشگاه تهران