آیین زروانیسم و فلسفه پیدایش آن

آیین زروانیسم و فلسفه پیدایش آن

نادر میر سعیدی1 محمدمهدی جهان پرور2

1) دکتری، استادیار دانشگاه ، مترجم و محقق رشته تاریخ
2) دانشجوی دکتری تاریخ گرایش ایران قبل از اسلام

کد IOI مقاله : XAZK-BGGGH
محل انتشار : کنفرانس سالانه پژوهش در علوم انسانی و مطالعات اجتماعی(achsconf.com)
چکیده :
    چكيده يكي از مذاهب رايج در ايران باستان آيين زرواني بود كه از جمله فرق و مذاهب مزديسنا محسوب مي شد. در اين مذهب باستاني از خداي زمان به عنوان خداي «زمانه بيكرانه» نام برده شده است. در آيين زرواني دو برادر «اهورامزدا» و «اهريمن» از خداي زروان يا «زمان اكران» به وجود آمده اند و «زروان» پدر اين دو مصدر خير و شر است كه به صورت متضاد و مستقل عمل مي كنند. بدين ترتيب كه در مقابل آفرينش هر نيك و شايسته اي از سوي اهورامزدا، پليدي و زشتي توسط اهريمن خلق مي شود و در نبرد ميان اين دو، جهان هستي و كائنات تكامل مي يابند. در اين عالم هستي كه مدت آن نه هزار سال و به روايتي دوازده هزار سال است اهريمن بر سراسر گيتي فرمان مي راند و در صدد براندازي مخلوقات اهورامزدا مي شود. با اين وجود در سه هزاره پاياني عمر جهان، با ظهور سه موعود زرتشتي، اهورامزدا و نيروهايش بر اهريمن و دستيارانش فائق مي آيند و براي هميشه فرمانروايي اهورامزدا جاودان مي ماند. دراين پژوهش به بررسي آيين زروانيسم و فلسفه پيدايش آن در ايران باستان بر اساس اسناد آرشيوي و مطالعات كتابخانه اي به روش توصيفي – تحليلي پرداخته شده است.

کلمات کلیدی : كليد واژه ها آيين زروان خير و شر زمانه بيكران اهورا و مزدا ايران باستان