تبیین نقش رویکرد توسعه پایدار در روستاهای حوزه کلانشهری (مطالعه موردي کلانشهر تهران)

تبیین نقش رویکرد توسعه پایدار در روستاهای حوزه کلانشهری (مطالعه موردي کلانشهر تهران)

محمداکبرپور1 زهرا کردی2

1) دکتری- عضو هیئت علمی دانشگاه رازی
2) دانشجوی دکتری جغرافیا

کد IOI مقاله : XAZK-CBDDF
محل انتشار : کنفرانس سالانه پژوهش در علوم انسانی و مطالعات اجتماعی(achsconf.com)
چکیده :
    سکونتگاههاي انساني به عنوان نظام هاي جغرافيايي و واقعيت هاي مکاني – فضايي، متأثر از عوامل و نيروهاي فضاساز در يک فرآيند زماني - مکاني بوجود آمده و همواره تحت تأثير فرآيند هاي دروني و بيروني (اجتماعي- فرهنگي، اقتصادي و محيطي- اکولوژيک) در حال تغيير و تحول بوده اند. در اين ميان سکونتگاههاي روستايي به عنوان جزئي از نظام هاي جغرافيايي که متشکل از اجزاء مرتبط به هم مي باشند، متأثر از موقعيت و جايگاه مکاني- فضايي، نحوۀ تعامل يا ارتباط (ارتباط دروني و بيروني) با مراکز شهري، خود در گذر زمان همواره دستخوش تحولاتي شده اند. در حال حاضر از جمله رويکردهاي حاکم، پس از تطور و تحول تاريخي انواع رويکردها و ديدگاههاي مختلف مرتبط با توسعه، رويکرد توسعه پايدار است که به عنوان رويکرد غالب، ساختار فکري برنامه يزان را در ساماندهي فضاهاي جغرافيايي تحت تاثير قرار داده است، کلانشهر تهران علاوه بر سطح ملي، در سطح منطقه اي وناحيه اي نيز بالاترين تعداد وتنوع کارکردها را دارد وبعنوان مکان مرکزي برتر، ارائه کننده کالاها وخدمات مختلف به شهرها وروستاهاي اطراف حوزه اش مي باشد. بدين ترتيب بنظر مي رسد جهت كاهش آثار غيراصولي شهرها بر نواحي روستايي و تضمين منافع اقتصادي، اجتماعي و محيطي هر يك، تأكيد بر رويكرد مديريت توسعه پايدار امري اجتناب ناپذير تلقي مي گردد. بنابراين طبق يافته هاي پژوهش در مجموع، از آن جا که بروز تحولات اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي وفضايي- کالبدي وشکل گيري کارکردهاي جديد در نواحي روستايي اطراف تهران بصورت خودجوش وفاقد هر گونه حرکت برنامه ريزي شده بوده است, آثار وپيامدهاي نامطلوبي هم بر شهر تهران وهم بر نواحي اطراف آن بر جاي گذاشته است که به همين دليل کنترل وهدايت تحولات در نواحي اطراف تهران در راستاي توسعه ي يکپارچه وپايدار نواحي شهري وروستايي از طريق تهيه واجراي طرح هاي ساماندهي ضروري مي باشد.

کلمات کلیدی : توسعه توسعه پايدار مديريت روستاهاي کلان شهر تهران