فرایندهای دانش در سازمان¬های مجازی / شبکه-ای

فرایندهای دانش در سازمان¬های مجازی / شبکه-ای

ناصر سیف اللهی1

1) استاد یار گروه مدیریت و اقتصاد دانشگاه محقق اردبیلی

کد IOI مقاله : XAZZ-BFBGD
محل انتشار : دومین همایش ملی رسانه، ارتباطات و آموزش های شهروندی(2nccce.com)
چکیده :
    تأکید این تحقیق بر روی کاری است که مستلزم دامنه¬ای از مرزهای سازمانی سنتی است (كاركرد، واحد کسب و کار، سازمان) که نوعاً به لحاظ جغرافیایی پراکنده بوده و استفاده وسیع از را برای تسهیل تعاملات بکار می¬برند. در سال ۱۹۸۶ میلادی، موشووتیز اولین بار اصطلاح سازمان مجازی را به کار برد. پس از آن نویسندگان دیگر اصطلاحات گوناگونی برای توضیح این شکل جدید از سازمان¬های شبکه¬ای ارایه کردند. در ادبیات موضوع سازمان¬های مجازی، مجازی را توانایی سازمان جهت هماهنگی مزیت¬های رقابتی اساسی از طریق طراحی فرایندهای کسب و کار و دارای ارزش افزوده و تحت اختیار درآوردن حوزه¬های داخلی و خارجی که باعث برتری می¬گردد و در نتیجه بدست آوردن ارزش بالاتر در بازار تعریف می¬کنند. سازمان¬هاي مجازي، به صورت موقت، براي تركيب و به كارگيري توانايي¬هاي خاص اعضاي آن سازمان¬ها به وجود آمده و باعث افزايش بهره¬وري و استفاده سريع از فرصت-هاي خاص براي ارائه محصولات يا خدمات خاص مي¬شود و معمولاً بعد مسافت به وسيله تكنولوژي اطلاعات جبران مي¬شود. با این وجود، عناوین مختلف برای توصیف چنین کاری به كار مي¬رود كه شامل سازمان مبتنی بر شبکه (شبکه محور)، کار مجازی و کار پخش شده (پراکنده) می¬باشد. برای مثال، آهوجا و کارلی (742،1999) سازمان مجازی را به عنوان یک سازمان پراکنده به لحاظ جغرافیایی می¬دانند که اعضای آن دارای علایق و یا اهداف مشترک بلندمدت هستند و کار خودشان را از طریق فناوری اطلاعات و ارتباطات انجام می¬دهند.

کلمات کلیدی : سازمان مجازی فرایندهای دانش فناوری اطلاعات و ارتباطات تسهیم دانش