نقش مدیریت مشارکتی در حفظ و پایداری محیط زیست

پگاه مرید سادات¹ شکوفه معمل وند²

1) استادیار گروه جغرافیای انسانی و امایش، دانشگده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
2) دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، گروه جغرافیای انسانی و امایش، دانشگده علوم زمین، دانشگاه شهیدبهشتی

کد IOI مقاله : XBBA-DAZBE
محل انتشار : چهارمین کنگره سالانه بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(4icsda.ir)
چکیده :
    در چند دهه ی اخیر جهان شاهد هجوم بحران های گسترده ی محیط زیستی بوده، بحرانی که هوا، زمین، اب و موجودات زنده درون هر یک را روبه نابودی کشانیده و فجایع تلخی را به بار اورده است. تغییرات و شدت این تهدیدات ان قدر سریع شکل یافته که روند دست یابی به یک سیاست گذاری مشخص در عرصه ی حفاظت و پایداری از محیط زیست را برای دولت ها الزام اور دانسته ، سیاست گذاری که در ان علاوه بر دولت ها، نقش سایر بازیگران عرصه ی مدیریت هم چون شهروندان، سازمان های غیر دولتی ونیز بازار را محترم شمرده و مشارکت هر یک از اعضا به ویژه مشارکت شهروندان را بپذیرد، و ان را یکی از پیش شرط های اساسی جهت مدیریت بهینه ی منابع طبیعی به حساب اورد. اکثر صاحب نظران وبرنامه ریزان معتقدند که این نوع سیاست گذاری در چهارچوب مدیریت مشارکتی تحقق می یابد، مدیریتی که با اجرای سیاست های زیست محیطی پاسخگوی نیازها و انتظارات ذی نفعان در اینده باشد، و نیز با گریز از برنامه ریزی متمرکز و تک بعدی ( اقتصادی) ، دسترسی به توسعه را چه در سطح ملی و چه در سطح بین الملل محقق سازد. کلمات کلیدی: بحران، محیط زیست، مدیریت مشارکتی، حفاظت و پایداری

کلمات کلیدی : بحران محیط زیست مدیریت مشارکتی حفاظت و پایداری