تغییرات فیزیولوژیکی و عملکرد توت فرنگی رقم سلوا تحت تأثیر تلقیح بستر کشت با قارچ‌های مایکوریزا در شرایط هیدروپونیک

تغییرات فیزیولوژیکی و عملکرد توت فرنگی رقم سلوا تحت تأثیر تلقیح بستر کشت با قارچ‌های مایکوریزا در شرایط هیدروپونیک

مسعود حق شناس1

1) استاد گروه کشاورزی دانشگاه میعاد، مهاباد، ایران

کد IOI مقاله : XBBA-DBGFK
محل انتشار : چهارمین کنگره سالانه بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(4icsda.ir)
چکیده :
    مدیریت تلفیقی تغذیه گیاهی و استفاده توام از کودهای شیمیایی و زیستی در تولید محصولات گلخانه‌ای بخصوص در سیستم هیدروپونیک راه‌کار ویژه‌ای در کاهش کودهای شیمیایی و افزایش کمیت و کیفیت محصولات آبکشت می‌باشد. در این راستا پژوهشی در بررسی تأثیر آغشته سازی بستر کشت متداول از کوکوپیت و پرلایت با قارچ‌های میکوریزا (Glomus Mosseae و Glomus intradices) بر خصوصیات فیزیولوژیکی و عملکرد توت فرنگی رقم سلوا بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار طراحی و اجرا گردید. که نتایج بیانگر تأثیر قارچ های مایکوریزا بر کیفیت و عملکرد توت فرنگی داشت. براساس نتایج شاخص‌های محتوی نسبی آب (RWC)، نشت یونی، وزن تر بوته به‌طور معنی‌داری تحت تاثیر آغشته سازی با قارچ‌های میکوریزا قرار گرفتند (P<0.01). برهمین اساس بیشترین پروتئین و عملکرد مربوط به آغشته سازی با قارچ (Glomus intradices) بود ولی از نظر آماری اختلافی با آغشته سازی با قارچ (Glomus mosseae) نداشت. همچنین بیشترین نفوذپذیری غشایی سلولی مربوط به شاهد (بدون آغشته سازی) و کمترین نیز مربوط به آغشته سازی با قارچ (Glomus mosseae) بود. با توجه به نتایج کلی آزمایش و بهبود خصوصیات کمی و کیفی گیاه توت فرنگی رقم سلوا استفاده از قارچ‌های مایکوریزا در کشت هیدروپونیک در پرورش در راستای مدیریت تلفیقی تغذیه گیاهی قابل توصیه می‌باشد.

کلمات کلیدی : مدیریت تلفیقی مایکوریزا هیدروپونیک کودهای بیولوژیکی بیوبسترها