تحلیلی بر پتانسیل های گردشگری مناطق بیابانی با تاکید بر ظرفیت های اکوتوریسمی و ژئوتوریسمی استان بوشهر

تحلیلی بر پتانسیل های گردشگری مناطق بیابانی با تاکید بر ظرفیت های اکوتوریسمی و ژئوتوریسمی استان بوشهر

سعیده منبری1 علی اکبر کریمیان2

1) دانشجوی دکترای مدیریت و کنترل بیابان دانشگاه یزد، دانشکده منابع طبیعی و کویر شناسی یزد،
2) هیئت علمی دانشگاه یزد، دانشکده منابع طبیعی و کویر شناسی یزد

کد IOI مقاله : XBBA-DFFBE
محل انتشار : چهارمین کنگره سالانه بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(4icsda.ir)
چکیده :
    از آنجایی که توسعه گردشگری پایدار می تواند اشتغال را برای سطح وسیعی فراهم نماید لذا توجه به صنعت گردشگری به صورت عام و گردشگری مناطق کویری و بیابانی به صورت خاص با در نظر گرفتن شرایط و ملاحظات زیست محیطی در جهت توسعه پایدار امری ضروری است. اکوتوریسم نوعی از گردشگری با انگیزه و اهداف طبیعت گرایی است. ژئوتوریسم نیز شاخه ای تخصصی از اکوتوریسم است که به معرفی اشکال و ناهمواریهای زمین به گردشگران با حفظ هویت مکانی آنها می پردازد. استان بوشهر از استان‌های جنوبی ایران است که در حاشیه خلیج فارس قرار دارد. هوای معتدل پاییز و زمستان، چشمه های آب معدنی، سواحل دریای مشهور و زیبای خلیج فارس، جزیره های متعدد، تالاب های کم نظیر و ارزشمند، ویژگی های ژئومورفولوژی و زمین شناسی منحصر به فرد، پوشش گیاهی و جانوری نواحی گرمسیری همراه با جاذبه های تاریخی و اجتماعی در این منطقه یکی از پرجاذبه ترین نواحی اکوتوریسمی و ژئوتوریسمی را فراهم کرده است.. لندفرمهای دارای پتانسیل ژئوتوریسمی خاص در استان بوشهر شامل: 1-بدلند (هزاردره)،2-كوير - زمين هاي نمكدار ،3- دشت سر، 4- تپه هاي ماسه اي ،5- گنبدهاي نمكي است. در این مقاله بر اساس روش مطالعات توصیفی به بررسی و تحلیل طیف فرصت ها و ظرفیت های منابع گردشگری اكوتوريستي و ژئوتوريستي استان بوشهر پرداخته تا ضمن بهره مندی از ظرفیت ها، امکان توسعه پایدار با برنامه ریزی و سرمایه گذاری منطقی فراهم گردد.

کلمات کلیدی : پتانسیل گردشگری مناطق بیابانی اکوتوریسم ژئوتوریسم بوشهر