نقش حلالیت فیبر جیره بر نسبت راندمان انرژی و پروتئین در شترمرغ

نقش حلالیت فیبر جیره بر نسبت راندمان انرژی و پروتئین در شترمرغ

سید محمد میربهبهانی1 سید جواد حسینی¬واشان2 محسن مجتهدی3 سید همایون فرهنگ فر4 سید عبدالله حسینی5

1) دانشجوی دکتری تغذیه دام گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند
2) دانشیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند
3) استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند
4) استاد گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند
5) دانشیار مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور

کد IOI مقاله : XBBA-DGFEC
محل انتشار : چهارمین کنگره سالانه بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(4icsda.ir)
چکیده :
    به منظور بررسی نقش حلالیت فیبر جیره بر نسبت راندمان انرژی و پروتئین در شترمرغ آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار انجام شد. هر تیمار دارای 6 تکرار بود و در هر تکرار یک قطعه شترمرغ وجود داشت. از سه سطح فیبر محلول در سه دوره پیش¬آغازین (1 تا 2 ماهگی)، آغازین (2 تا 4 ماهگی) و رشد (4 تا 6 ماهگی) استفاده شد. تیمارها شامل تیمار شاهد، تیمار دارای 2 درصد فیبر محلول بیشتر نسبت به تیمار شاهد و تیمار دارای 4 درصد فیبر محلول بیشتر نسبت به تیمار شاهد بودند. تفاوت معنی¬داری بین تیمارهای مختلف از نظر نسبت راندمان انرژی و پروتئین مشاهده نشد (P>0.05). با افزایش سن پرنده نسبت راندمان انرژی به طور معنی¬داری کاهش یافت (P<0.05). نسبت راندمان پروتئین در دوره¬ی رشد به طور معنی¬داری نسبت به دوره¬های قبلی کاهش یافت (P<0.05). با توجه به نتایج این پژوهش، می¬توان سطح فیبر محلول جیره را در دوره¬های پیش¬آغازین، آغازین و رشد در شترمرغ¬ها به ترتیب تا 5/11، 6/11 و 25/12 درصد افزایش داد.

کلمات کلیدی : اسید چرب فرار تخمیر گرانروی