برنامه آموزش محيط زيست، موانع و راه كارها

برنامه آموزش محيط زيست، موانع و راه كارها

محمد مشاري1

1) عضو هيئت علمي دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران، ايران .

کد IOI مقاله : XBBA-DKAAA
محل انتشار : چهارمین کنگره سالانه بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(4icsda.ir)
چکیده :
    اگرچه مدت‌هاست بشر متوجهِ اهمیتِ محیط‌زیست در زندگیِ خود شده است لیکن امروزه، تهدیدات زیست‌محیطی در مرکزِ مهم‌ترینِ پرسش‌های وجدان انسان قرن بیست و یکم قرار دارد. مرور تجربه‌هاي گذشته در حوزه آموزش‌هاي زيست محيطي در كشور، گوياي اين حقيقت است كه اين آموزش‌ها در شرايط موجود با آنچه كه از نظام مديريت كشور انتظار مي‌رود، فاصله بسيار دارد. هر چند فعاليت‌هاي صورت گرفته طي اين سالها، چشمگير و قابل توجه است. اما بحران‌هاي زيست محيطي از جمله انواع آلودگي‌ها، كاهش تنوع زيستي، تغييرات اقليمي، رشد روز افزون شهرنشيني و ... نيز پردامنه و با شتاب رخ مي‌دهد. به عبارت ديگر در حوزه آموزش محيط زيست به عنوان يك موضوع تخصصي نمي‌توان صحبت از توفيق به ميان آورد. ، افزايش آگاهی از طريق آموزش شهروندان، عنصری ضروری است. حفاظت از محيط زيست يك اصل انساني، شرعي و قانوني است. در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران نيز طبق اصل پنجاهم، حفاظت از محيط زيست يك وظيفه عمومي است و لذا لازم است اقدامات وسيع، همه جانبه، مستمر و فراگير براي ارتقاي جايگاه فرهنگ محيط زيست در جامعه و افزايش آگاهي هاي محيط زيستي افراد جامعه صورت پذيرد. بدون شك هدف برنامه‌هاي آموزش محيط زيست، ترغيب شهروندان به فعال بودن و درگير شدن با اين موضوع است و اين امر نيازمند توانايي و مهارت‌هايي است كه خود به خود و بدون برنامه در افراد ايجاد نمي‌گردد. لذا اگر بخواهيم شهروندان واقعاً در زندگي اجتماعي خود درگير و فعال باشند، بايد رويكرد جدي‌تري به اين موضوع داشت. سعي ما در اين مقاله ضمن بررسي برنامه جامع آموزش محيط زيست، معرفي موانع و چالش‌هاي موجود در روند فعاليت‌هاي آموزش‌هاي زيست محيطي و بيان ضرورت پيگيري اين مهم در يك فرايند مستمر آموزشي و با بهره‌مندي از روش‌ها و ظرفيت‌هاي موجود در جامعه است.

کلمات کلیدی : آموزش آموزش محيط زيست توسعه پايدار حفاظت از محيط زيست