امکان سنجی توسعه اکوتوریسم در سکونتگاه های جنوب غرب کشور (مطالعه موردی:سکونتگاه های روستایی شهرستان آبدانان)

مهنوش محمودی¹ ناصررنجبر²

1) دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول، استادیار گروه معماری، دزفول، ایران
2) دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول،گروه معماری،

محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، گردشگری و توسعه پایدار(tabriz2018conf.ir)
چکیده :
ایران به دلیل دارا بودن پتانسیل متنوع و گسترده، همواره به عنوان یکی از کانون‌های گردشگری در قلمرو سرزمینی مطرح بوده است. بدین‌‌‌سان، از میان فرصت‌های گردشگری موجود در کشور، جاذبه‌های طبیعی و چشم‌اندازهای بکر و آب و هوای مناسب، زمینه را برای توسعه اکوتوریسم، بیش از دیگر زمینه‌های گردشگری تقویت می¬کند. در این میان شهرستان آبدانان واقع در استان ایلام به دلیل موقعیت جغرافیایی، دارای پتانسیل‌های فراوان اکوتوریسم است که تاکنون به دلایل متعدد، استفاده بهینه و پایدار از این فرصت نشده است. هدف از این مقاله جلب توجه برنامه‌‌ریزان و سیاست گذاران در زمینه توسعه صنعت گردشگری در شهرستان آبدانان جهت مدیریت صحیح این صنعت می‌باشد. سؤال اصلی این پژوهش نیز بررسی مهم‌ترین نقاط قوت، ضعف، تهدید و فرصت برای نیل به ناحیه ویژه اکوتوریستی است. این مطالعه براساس رویکرد برنامه‌ریزی از نوع راهبردی و مشارکتی است که با روش توصیفی – تحلیلی و استفاده از مدل SWOT انجام شده است. هم‌چنین جهت اولویت بندی راهبرد اصلی به دست آمده، از روش مکمل برنامه‌ریزی کاربردی کمی QSPM بهره گرفته شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که علی‌رغم وجود پتانسیل بالقوه گردشگری در منطقه، کمبود امکانات اقامتی و رفاهی مورد نیاز گردشگران، موجب نارضایتی آنان شده و برای حل این موضوع راهکارهایی ارائه گردیده است، که مهم‌ترین آن ایجاد زیر ساخت جدید برای ورود گردشگران به منطقه می‌‌باشد.
کلمات کلیدی : اکوتوریسم جاذبه‌های اکوتوریستی شهرستان آبدانان مدل swot مدل qspm