ارزیابی اثرات زیست‌محیطی گردشگری با استفاده از روش پاستاکیا (مطالعه موردی: شهرستان سرعین)

ارزیابی اثرات زیست‌محیطی گردشگری با استفاده از روش پاستاکیا (مطالعه موردی: شهرستان سرعین)

علیرضا محمدی1 رضا هاشمی معصوم آباد2 ابراهیم فیروزی مجنده3 کلثوم یارمحمدی4

1) دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2) دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3) دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4) دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.

کد IOI مقاله : XBBG-DDKBZ
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی گردشگری(مطالعه فرصت ها و چالش های توسعه گردشگری با محوریت استان اردبیل)(tourism2019.ir)
چکیده :
    به دنبال افزایش جمعیت و فشار بر روی منابع طبیعی، مسئله گردشگری نیز اثرات نامطلوبی بر محیط‌زیست بر جای می‌گذارد. مسائلی از قبیل فرسایش خاک، آلودگی آب‌وخاک، ... که تهدیدکننده جوامع انسانی است. چنانچه گسترش این صنعت با سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌های منطبق بر نگرش زیست‌محیطی همراه نباشد، همچنین بر پایداری توسعه تأکید نکند و به‌صورت مجموعه‌ای همه‌جانبه و پویا مدنظر قرار نگیرد، در میان‌مدت تأثیرات منفی فراوانی بر محیط‌زیست می‌گذارد. انجام مطالعات زیست‌محیطی ازجمله روش‌های مطلوب برای دستابی به توسعه پایدار و اجرای طرح‌های متناسب با محیط‌زیست در زمینه گردشگری است. محدوده مورد مطالعه تحقیق شهرستان سرعین است که با توجه به توریستی بودن منطقه لزوم توجه به محیط‌زیست بیشتر احساس می‌شود. یافته‌های تحقیق با ماتریس پاستاکیا نشانگر آن است که بیشترین آثار در رابطه با اثرات زیست‌محیطی گردشگری رده B یعنی اثرات و تغييرات مثبت کم در وضعیت موجود، سپس –A اثرات و تغييرات منفي ناچيز واقع‌شده‌اند؛ و بیانگر این است که چون اکثر آثار موقتی و برگشت‌پذیر و قابل‌کنترل هستند در نتیجه تبعات حاصل از آن چشمگیر نخواهد بود.

کلمات کلیدی : زیست‌محیطی طرح‌های گردشگری ماتریس پاستاکیا سرعین