آسیب پذیری عابران پیاده در معابر عمومی مشهد

بهروز داودی¹ علی قیامی باجگیرانی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران - راه و ترابری، مؤسسه آموزش عالی اقبال لاهوری
2) استادیار، عضو هیئت علمی گروه عمران مؤسسه آموزش عالی اقبال لاهوری

کد IOI مقاله : XBCK-DCBFD
محل انتشار : دومین همایش ملی هنر و صنعت در ساختمان(eaconf.ir)
چکیده :
    تلفات عابران پياده در ايران معادل يك چهارم كل تلفات ناشي از حوادث رانندگي بوده كه سهم آن در راه¬هاي برون شهري و روستايي به ترتيب 5/12 و3/19 درصد مي¬باشد. سهم تلفات زنان و دختران عابرحدوداً ۹ درصد بيشتر از ميانگين كشوري ( ۱۸ درصد) بوده و ۷۰ درصد عابراني كه جان خود را در تصادفات از دست داده اند، بي¬سواد بوده و يا از سطح تحصيلات پايين (ابتدايي) برخوردار بوده¬اند. همچنين حدود ۵۵ درصد كشته¬هاي عابران پياده در ميان افراد مسن بالاي ۵۰ سال اتفاق افتاده و ۱۰ درصد آن نيز معمولاً براي كودكان زير ۷ سال رخ مي¬دهد. علاوه بر آن علت فوت بيش از نيمي از عابران پياده به سبب وارد آمدن ضربه به سر و گردن گزارش شده است. پرداختن به اين مهم، زمينه تحقيق پيرامون ارزيابي و بررسی عوامل موثر بر شدت تصادفات عابران پياده در راه هاي درون شهری را فراهم ساخت. براي شناخت عوامل موثر بر شدت جراحات عابرین پیاده ناشي از سوانح رانندگي، استفاده از مدل¬هاي آماري در مطالعات بسياري ديده مي شود .يکي از مزيت¬هاي اين مدل ها قابليت تعيين ميزان اثرگذاري متغيرها بر احتمال بروز نوع جراحت است.

کلمات کلیدی : عابرپیاده حوادث رانندگی مدل آماری قابلیت تعیین میزان اثرگذاری برون شهری