بررسی صنعت توریسم در معماری و تطبیق آن با ایران 1404
بررسی صنعت توریسم در معماری و تطبیق آن با ایران 1404
امین مکارخالص اهر1 حامد ادیب زاده2
1) 1- مدرس دانشکده فنی حرفه ای شهید چمران اهر ، کارشناس ارشد معماری، اهر ، ایران ،
2) 2- مدرس دانشکده فنی حرفه ای شهید چمران اهر ، کارشناس ارشد معماری، اهر ، ایران ،
کد IOI مقاله
:
XBCK-DDZED
محل انتشار :
دومین همایش ملی هنر و صنعت در ساختمان(eaconf.ir)
چکیده :
صنعت گردشگری یکی از مهم¬ترین بخش¬های اقتصاد جهانی است که در بیش از یک دهۀ اخیر، بیشترین درآمدزایی و اشتغالزایی را در میان صنایع مختلف جهان داشته است. علاوه بر مزیت¬های اقتصادی، آثار فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی گردشگری باعث شده است تقریباً تمامی حکومت¬ها در جهان به دنبال ¬بهره¬گیری از این صنعت در کشور خود باشند. در این میان، کشور پهناور ایران با جاذبه¬های متنوع فرهنگی و طبیعی، استعداد فوقالعاده¬ای برای توسعه صنعت گردشگری دارد. ایران در منطقۀ خاورمیانه و جهان شرق جزء نخستین کشورهایی است که به دنبال بهره¬برداری و توسعه صنعت گردشگری بوده و بدین منظور سیاستگذاری، قانون¬گذاری، نهادسازی و برنامه-ریزی کرده است اما تا به امروز توفیق چندانی نداشته است. صنعت گردشگری در ایران بیش از هر چیز متأثر از نهاد سیاست بوده و متناسب با تحولات سیاسی فراز و نشیب¬های زیادی را پشت سر گذاشته است. این مسئله در دوره پس از انقلاب اسلامی ایران، نمود بیشتری داشته است. یکی از مواردی که به خوبی می¬تواند میزان اهمیت و جایگاه این صنعت را در ایران پس از انقلاب اسلامی مشخص کند اسناد و قوانین زیربنایی و بالادستی ایران است. بدین منظور، به روش اسنادی، داده¬های مورد نیاز تحقیق از محتوای قوانین و برنامه¬های بالادستی جمهوری اسلامی ایران جمع¬آوری شده است. نتایج تحقیق نشان می¬دهد که مقوله گردشگری کمتر مورد توجه سیاستگذاران و برنامه¬ریزان کلان جمهوری اسلامی ایران بوده است و آنان در این راه با نگاه تقلیل¬گرایانه و کنترل شده تنها بعد کوچکی از گردشگری را با نگرش فرهنگی مورد توجه قرار داده¬اند.
کلمات کلیدی : سیاست های کلان گردشگری درآمد زایی انقلاب اسلامی