بررسی نظریه ساختارهای زنده کریستفر الکساندر در معماری ایرانی مطالعه¬ی موردی: خانه طباطبایی کاشان

محمد پیرمحمدی¹ سیده زهرا اصلی²

1) مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس، تهران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس،تهران

کد IOI مقاله : XBDA-DCACD
محل انتشار : کنفرانس بين المللي ديزاين معماري، معماري داخلي، طراحي صنعتي1397(aiaidafamevents.ir)
چکیده :
    با توجه به فرهنگ و الگوهای رفتاری هر منطقه، اصول و ضوابطی برای طراحی معماری تعریف می¬شود. اما در کنار آنها از دیرباز الگوهای زنده¬ای وجود داشتند که با گذر زمان ماهیت خود را از دست نداده و همچنان در حفظ حیات ساختمان موثراند. کریستفر الکساندر این الگوها را شناسایی نموده و به دو دسته¬ی زنده و غیرزنده تقسیم¬بندی کرده است. در این تحقق به بررسی ساختارهای زنده می¬پردازیم که به اعتقاد الکساندر این ساختارها در حیات یک بنا موثر هستند. وی آنها را به 15 خصلت تقسیم بندی می¬نماید. هدف از نگارش این تحقیق میزان تطبیق¬پذیری نظریه الکساندر(15 ساختار) در نمونه¬ی موردی معماری ایرانی(خانه طباطبایی) است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می¬دهد، ساختارهای مطرح شده توسط الکساندر در نمونه¬ی موردی(خانه طباطبایی) قابل تطبیق است. بر مبنای نظریه¬ی ایشان می¬توان به این نتیجه رسید که خانه طباطبایی که به عروس خانه¬های ایران شهرت دارد، دارای حیات بوده و بعد از گذشته سالیان سال همراه بر مخاطبان خود تاثیرگذار است.

کلمات کلیدی : ساختارهای زنده خانه طباطبایی¬ الگو معماری ایرانی کریستفر الکساندر