جای خالی محور فرآیند طراحی در همایش های معماری ایران

وحید صدرام¹

1) استادیار دانشکده ی معماری و شهرسازی، دانشگاه حکیم سبزواری؛

کد IOI مقاله : XBDA-DCBFA
محل انتشار : کنفرانس بين المللي ديزاين معماري، معماري داخلي، طراحي صنعتي1397(aiaidafamevents.ir)
چکیده :
    چندی ست که همایش های معماری ایران در حیطه های توسعه ی پایدار، اقلیم، فناوری های نوین، حکمت و هنر، و مباحثی از این قبیل چنان رونق گرفته است که گویی فراموش کرده ایم، معماری، تحقق بخشیدن به تک تک این بُردارها به طور مستقل نیست. معماری، تحقق بُردار برآیندی است که تمام این مؤلفه ها را در یک سیستم کلی فراهم می آورد. «معماری پایدار»، «طراحی آینده نگر»، «هویت بخشی»، «نوین نگری» و «بوم آوری» یا هر اصطلاح دیگر از این گونه، چیزی غریب، تازه و جدای از معماری یا چیزی فرای تعریف معماری نیست؛ خودِ معماری است. معماری، نگاهی کل نگر به تمام این اجزا و مباحث دارد و عینیت بخشیدن به همه ی این معلومات، تحقق نمی یابد مگر با تفکری کل گرا و یکپارچه که حاصل نمی شود مگر از مسیر یک فرآیند به نام «فرآیند طراحی معماری» که وجه اصلی آموزش معماری را نیز شکل می دهد. معمار، نیاز به دانستنی هایی چون علوم سازه، زیبایی شناسی رنگ ها، اقلیم، منطق عملکرد و آینده نگری دارد، امّا ترکیب متعادل و منطقی این عوامل است که معماری را در تعریفِ «معماری» می گنجاند. جهت رشد مهارت معماران در نحو ه ی کنترل همزمان فکر و عمل و توجه به فرآیندنگری و روش شناسی طراحی در ترکیب همه ی رویکردها و مؤلفه ها، ضروری می نماید که یکی از محورهای اصلی همایش های معماری مربوط به «فرآیند طراحی معماری» باشد تا این محورِ از یاد رفته در کنار آن دانش های مطلوب همیشگی از قلم نیُفتد. این مقاله طی بررسی همایش های یک دهه ی اخیر در ایران، به روش آماری اثبات می کند که توجه به فرآیند طراحی معماری در همایش ها بسیار اندک است. در انتها پیشنهادهایی جهت افزایش تمرکز بر این محور در همایش های آینده با موضوعات و رویکردهای مختلف ارائه می کند.

کلمات کلیدی : فرآیند طراحی معماری همایش کنفرانس تفکر کل نگر روش شناسی