شناسایی عوامل و ارائه راهبردهای توسعه ی پایدار اقتصادی در استان گیلان

مهدیه دلشاد¹ کرامت الله زیاری²

1) آموزشکده فنی و حرفه ای سما سیاهکل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان، سیاهکل، ایران
2) استاد گروه برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران

کد IOI مقاله : XBDG-DBGAB
محل انتشار : ششمین کنگره سالانه عمران، معماری و توسعه شهری(6icsau.ir)
چکیده :
    برنامه ریزی منطقه ای با در نظر گرفتن امکانات و محدودیت های هر منطقه، رویکرد مهمی در توسعه کشور می باشد. رویه سال های اخیر در برنامه ریزی کشور نشان از کم توجهی به این راهبرد مهم دارد. استان گیلان که ظرفیت های فراوانی برای توسعه یافتگی دارد، از فقر و بیکاری فراوان رنج می برد و این عامل، دستیابی به سایر ابعاد توسعه را نیز محدود نموده است. این مقاله با در نظر گرفتن معیارهای پایداری به شناسایی عوامل اصلی توسعه اقتصادی در استان گیلان پرداخته و با معرفی توان ها و محدودیت های محیطی به ارایه راهبردها و سیاست هایی اجرایی می پردازد. لذا بعد از بیان مسایل مرتبط با توسعه اقتصادی پایدار به صورت نظری و سپس معرفی توان های محیطی و منطقه ای استان، با استفاده از تکنیک SWOT به تحلیل و ارزیابی مسایل پرداخته ایم. نتایج نشان می دهد وزن نسبی مزیت ها و فرصت های گیلان( ۶.۲۸۱ ) برای رسیدن به توسعه پایدار اقتصادی برتری آشکاری نسبت به وزن تهدیدها و نقاط ضعف (۲.۵۷۷) دارد. منابع خاک و آب مناسب و نزدیکی به پایتخت با کسب نمره ( ۰.۱۵۶) بالاترین نقطه قوت استان از لحاظ معیارهای منطقه ای برای رسیدن به توسعه اقتصادی پایدار می باشد، مهم ترین نقطه فرصت گیلان نیز افزایش تعداد واحدهای صنعتی مناسب با اقلیم با کسب نمره ( ۰.۱۸۸) برآورد گردید. مهمترین نقطه ضعف استان با نمره ( ۰.۰۶۶) امکان وقوع سیل، زلزله و رانش در استان و تخریب فراوان سازه های آبی(سدها، کانال های زمینی و هوایی انتقال آب) بوده است. بزرگترین تهدید استان برای رسیدن به توسعه پایدار اقتصادی خالی شدن روستاها از سکنه می باشد. در پایان، ۱۰ راهبرد رقابتی – تهاجمی، ۲۱ راهبرد تنوع، ۱۵راهبرد بازنگري و ۴ راهبرد تدافعی ارائه گردید.

کلمات کلیدی : توسعه اقتصادی پایداری گیلان منطقه