طراحی مجتمع مسکونی معاصر با رویکرد روانشناسی محیطی و حس تعلق به مکان

طراحی مجتمع مسکونی معاصر با رویکرد روانشناسی محیطی و حس تعلق به مکان

احمد میرزامحمدی1

1) دانشجویی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز،ایران

کد IOI مقاله : XBDG-ECBFG
محل انتشار : ششمین کنگره سالانه عمران، معماری و توسعه شهری(6icsau.ir)
چکیده :
    روانشناسي محيط رويكردي است كه دهه هاي حاضر به شكلي وارد معماري شده و با توجه به اتفاقاتي كه در دوران معماري مدرن افتاده و نارضايتي هايي حاصل از آن به رقمي نيروي محركي بوده براي پرداخت تخصصي تر به اين حوزه كه حس تعلق به مكان يكي از زير مجموعه هاي روانشناسي محيط مي باشد و به بررسي روحيات و نيازهاي اساسي و اصلي انسان پرداخته و روند رسيدن به آن را مشخص مي نمايد چنانچه در عصر حاضر با توجه به دغدغه هاي موجود و كمي ها و كاستي هاي جوامع از بُعد معنا و حس مي تواند كمک رسان مسئله بهداشت روان افراد و جامعه باشد اهميت اين نكته كه معماري براي انسان است و نه بر عليه او لزوم پرداخت به اين رويكرد را متذكر مي شود. حس تعلق به عنوان يكي از شاخصه هاي نو پاِ عرصه ي معماري، در دهه هاي حاضر مطرح بوده كه تاثير آن در ارتباط هرچه بيشتر مصرف كنندگان با توليدات معماري باعث پرداخت به اين موضوع شده است، تا توليدات معماري بتواند ارتباط عميق تر و كاراتري با مصرف كنندكان را داشته باشد بطوري كه معماري متغيير وابسته به متغيير حس تعلق باشد چرا كه هر مردمي و هر قومي تعلقات و مناسبات خود را دنبال كرده و معماري را با الگوي آن مردم بنا مي كنيم، تا از تناقضات بيشتر جلوگيري كرده و در جهت وابستگي و تعلق هرچه بيشتر مصرف كنندگان نسبت به بناها را باعث شويم.. از این رو روانشناسی محیطی میتواند عرصه ی مهم در شناخت انسان و محیط در مجتمع مسکونی محسوب شود. روش تحقیق حاضر بصورت توصیفی – تحلیلی می باشد. هدف تحقیق حاضر توجه به حس تعلق به مکان در طراحی مجتمع مسکونی معاصر می باشد.

کلمات کلیدی : مجتمع مسکونی معماری معاصر روانشناسی محیط حس تعلق به مکان