مطالعه تاثیر سنگ دوزهای تزریقی به همراه شاتکریت در تونل های عمیق با استفاده از مدل سازی عددی سهبعدی
مطالعه تاثیر سنگ دوزهای تزریقی به همراه شاتکریت در تونل های عمیق با استفاده از مدل سازی عددی سهبعدی
میلاد ظاهری1 مسعود رنجبرنیا2
1) دانشجوی دکتری ژئوتکنیک، گروه مهندسی ژئوتکنیک - دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2) استادیار گروه ژئوتکنیک دانشکده عمران، گروه مهندسی ژئوتکنیک - دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
کد IOI مقاله
:
XBDG-EZHDZ
محل انتشار :
ششمین کنگره سالانه عمران، معماری و توسعه شهری(6icsau.ir)
چکیده :
سنگ دوزهای تزریقی همراه با شاتکریت در عمل برای پایدارسازی فضاهای زیرزمینی همچون تونل ها به طور گسترده ای استفاده می شوند. بنابراين، مطالعه نقش آنها در کاهش کرنش های تونل، موضوع بسیار مهمي می باشد. در روش های تحلیلی که تاکنون در این خصوص انجام گرفته است، طول تونل در امتداد محور طولی آن واحد در نظر گرفته شده است (شرایط کرنش مسطح). بنابراین، میزان کرنش های غیر یکنواخت در محور طولی تونل را نمی توان در این روش ها به دست آورد. از این رو، در این مقاله برای تعیین پارامتر مذکور از نرمافزار تفاضل محدودی FLAC3D استفاده شده است. پس از صحت سنجی این برنامه تفاضل محدودی، یک مطالعه پارامتریک برای بررسی نقش سنگ دوزهای تزریقی و شاتکریت در کاهش کرنش های ایجاد شده در تونل انجام شد. نتایج حاکی از این بود که فاصله بین سنگ دوزها، خصوصیات مکانیکی توده سنگ و همچنین ضخامت شاتکریت بر روی میزان لنگر وارده به شاتکریت تأثیر دارند.
کلمات کلیدی : تونل های عمیق مطالعه عددی شاتکریت سنگ دوزهای تزریقی