کیفیت محیط زیست ایران از منظر انتشار گازهای گلخانه‌ای و ردپای اکولوژیکی

کیفیت محیط زیست ایران از منظر انتشار گازهای گلخانه‌ای و ردپای اکولوژیکی

نوید کارگر ده‌بیدی1 فاطمه فتحی2

1) دانشجوی دکتری اقتصاد منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز-
2) استادیار اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز-

کد IOI مقاله : XBEE-DHGCG
محل انتشار : اولین کنفرانس بین‌المللی و چهارمین کنفرانس ملی صیانت از منابع طبیعی و محیط زیست(umaproenv.ir)
چکیده :
    شیوه های مواجه با مسائل زیست محیطی و مدیریت آن متنوع است، به طوری که تاکنون چندین شاخص و معیار زیست محیطی جهت بررسی میزان تخریب محیط زیست و پایداری آن معرفی شده و مورد استفاده محققین قرار گرفته است. در این مطالعه وضعیت محیط زیست ایران بر اساس انتشار گاز‌های گلخانه‌ای (دی‌اکسید کربن و متان) و ردپای اکولوژیکی ارزیابی شد. نتایج مطالعه نشان داد که روند تغییرات گاز‌های گلخانه‌ای دی‌اکسید کربن و متان در طی دوره‌ی 2014-1990 به ترتیب حدود 21/1 و 56/0 برابر افزایش یافته است. همچنین روند تغییرات شاخص‌ ردپای اکولوژیکی حاکی از افزایش 131 درصدی است که نشان‌دهنده بهره‌برداری ناپایدار از منابع طبیعی است. به طور کلی بر اساس هر سه شاخص مورد مطالعه، تصویری نگران‌کننده از وضعیت محیط زیست ایران ارائه می‌گردد و پیشنهاد می‌شود تا حد امکان از منابع انرژی تجدید پذیر و سوخت‌های غیر فسیلی که آلودگی کمتری ایجاد می‌نمایند، بعنوان جایگزین سوخت‌های فسیلی رایج استفاده شود.

کلمات کلیدی : گاز دی‌اکسید کربن گاز متان ردپای اکولوژیکی ایران