ناپایداری شهر و عوامل مؤثر

آیسان آقابالازاده¹ صبا کمالی روستا²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر،موسسه آموزش عالی رسام،کرج،ایران.
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر،موسسه آموزش عالی رسام،کرج،ایران.

کد IOI مقاله : XBFB-DDGKC
محل انتشار : کنگره بین المللی مهندسی، فناوری و نوآوری(eticong.com/1st)
چکیده :
    توسعه پايدار شهري، توسعه اي همه جانبه و ناظر به ابعاد مختلف است. از اين‌رو این مفهوم در كلان شهرها حول محورهاي متعددي قابل بررسي است. درحال حاضر، هرگونه برنامه ريزي در مديريت نظام شهري و هدايت خردمندانه‌ي آن، مستلزم شناخت صحيح بردارها و سازوكارهاي رشد شهري و تحليل پايداري يا ناپايداري در الگوهاي شهري منبعث از آن‌هاست. از آن جا كه اين الگوها تنوع ناحيه‌اي خاص خود در گستره‌ي كشور را دارند، لذا امروزه در كنار مطالعات موضوعي، لزوم مطالعات شهرشناسي ناحيه اي، بيش از پيش احساس مي شود. افزایش جمعیت و تسهیل زندگی انسان در جوامع به واسطه استفاده از انرژی‌های تجدید ناپذیر، کاهش منابع سوخت و آلودگی‌های زیست محیطی همه و همه کانسپت تازه‌ای را رونمایی کرده که از آن با عنوان توسعه پایدار یاد می‌شود. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی ضمن ارائه تعاریف مربوطه، در پی هویدا کردن تضادی درونی در پارادایم پایداری با کاربست واقعی آن در محیط واقعی می‌باشد. به عبارت دیگر در پی آنست که رگه‌های ناپایداری در محیط را شناسایی و نمایان سازد. فرایند رشد شهری در کشورهای درحال توسعه عمدتا از طریق مهاجرت جمعیت روستایی صورت گرفته و با رشد بدون برنامه و غیر رسمی شهرها خصوصاً شهرهای بزرگ همراه بوده است. ناپایداری حاصل از این رشد نامتعادل به شکل نابرابری فضایی ـ اجتماعی، فقر شهری، سکونت در اراضی پرخطر، و موارد مشابه؛ نمایان است. هدف از اين مقاله بررسي ناپايداري هاي شهری بر اساس شاخص‌هاي توسعه پايدار شهري و ارائه نگرش نوين در ساماندهي فضای كلان شهري مي باشد.

کلمات کلیدی : توسعه پایدار ناپایداری شهرشناسی کلان شهر نظام شهری