بررسی رابطه ضریب دید به آسمان و میزان سایه بر حضور پذیری در فضاهای تجمعی( نمونه موردی : محوطه دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، ایران)
بررسی رابطه ضریب دید به آسمان و میزان سایه بر حضور پذیری در فضاهای تجمعی( نمونه موردی : محوطه دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، ایران)
وحید قمری1 مسلم درویشی2 سیده فرزانه حیدری3
1) دانشجوی دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، ایران-
2) دانشجوی دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، ایران-
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان، ایران-
کد IOI مقاله
:
XBFC-DECEB
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی مهندسی، تکنولوژی و علوم کاربردی - نیوزلند(etas2019.com)
چکیده :
محوطه های دانشگاهی به عنوان اماکنی برای تجمع و تعامل میان دانشجویان و تامین نیازهای اجتماعی دانشجویان شناخته می-شوند. از این رو تامین آسایش حرارتی کاربران آنها و شناخت عوامل تاثیرگذار در طراحی مسیرهای تردد و ایستگاه ها ضروری می باشد. از آنجاییکه آب و هوای شهر اهواز در اقلیم گرم و نیمه مرطوب طبقه بندی می شود، بهره مندی صحیح از پوشش گیاهی و عناصر مصنوع می تواند نقش بسزایی در ایجاد یک اقلیم خرد و متناسب با نیاز آسایش حرارتی دانشجویان ایفا نماید. پژوهش پیش رو به طور اخص میزان سایه اندازی در نقاط منتخب محوطه دانشگاه آزاد واحد اهواز را براساس انطباق عکس کروی بر گنبد آسمان و نقاله خورشیدی اندازه گیری نموده است. عکاسی در روز 19 دسامبر 2018 انجام گرفت. نتایج حاصله از انطباق عکس های کروی با نقاله خورشیدی و همچنین ضریب دید به آسمان محاسبه شده بوسیله نرم افزار ریمن، با پاسخ های پرسشنامه توزیعی در میان دانشجویان برای اثبات فرضیه رابطه میان میزان تمایل دانشجویان با میزان سایه اندازی و ضریب دید به آسمان در اماکن منتخب سنجیده شد. از دست آوردهای دیگر این پژوهش می توان به شناسایی نقاط با سایه نامناسب و ارائه پیشنهادهایی برای طراحی اقلیمی و یا بهبود وضعیت فعلی مسیرها اشاره کرد.
کلمات کلیدی : ضریب دید به آسمان نقاله خورشیدی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز تقویم نیاز سایه و آفتاب