بهسازی بتن از دیدگاه پارامترهای مکانیکی- مطالعه موردی ساختگاه آبگرم قوتورسویی

بهسازی بتن از دیدگاه پارامترهای مکانیکی- مطالعه موردی ساختگاه آبگرم قوتورسویی

مهزاد اسمعیلی فلک1 رضا سرخانی بنماران2 مرتضی صدیقی کردلر3

1) دانشجوی دکترای ژئوتکنیک، گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، گروه سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد تبریز، تبریز، ایران

کد IOI مقاله : XBFC-DEFZA
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی مهندسی، تکنولوژی و علوم کاربردی - نیوزلند(etas2019.com)
چکیده :
    حمله سولفاتي و نفوذ یون کلرید از مهمترين عوامل تاثيرگذار در كاهش دوام بتن می¬باشند. يكي از روش¬هاي معمول مورد استفاده در افزايش مقاومت بتن در برابر حمله سولفاتي استفاده از مواد افزودنی پلیمری و معدنی مي¬باشد. در اين مقاله پس از شناخت شرایط دقیق ساختگاه آبگرم قوتورسویی و تشخیص آزمایش¬های لازم به بررسي آزمايشگاهي اثر افزودنی¬های معدنی و پلیمری از دیدگاه پارامترهای مکانیکی پرداخته شده است. مصالح مورد استفاده در این پروژه، شامل سیمان (تیپ 2 زنجان و تیپ 5 کردستان)، میکروسیلیس، خاکستر بادی، پلی¬وینیل¬الکل، استایرن¬بوتادین¬رابر، مصالح سنگی، آب و فوق روان¬کننده می¬باشد. نتایج نشان می¬دهند که نمونه¬های بتنی ساخته شده با سیمان تیپ 2 زنجان عملکرد بهتری از منظر مقاومت¬های کششی و فشاری نسبت به سیمان تیپ 5 کردستان دارند. بتن ساخته شده با افزودنی SBR مقاومت فشاری و کشش ناشی از خمش بیشتری نسبت به نمونه بتنی ساخته شده با PVA دارد، درحالی¬که نمونه بتنی ساخته شده با SBR مقاومت کشش غیرمستقیم (برزیلی) کمتری نسبت به نمونه ساخته شده با PVA دارد.

کلمات کلیدی : بتن طرح اختلاط حمله سولفات¬ها مقاومت فشاری