بررسی سبک دیکانستراکشن و تاثیر آن بر معماری
بررسی سبک دیکانستراکشن و تاثیر آن بر معماری
نگین حجابی1 علیرضا حلیمی2 سپیده رهنما3
1) دانشجویی کارشناسی معماری، دانشکده فنی و حرفه ای سمیه نجف آباد، اصفهان،
2) استادیار، کارشناسی معماری، دانشکده فنی و حرفه ای سمیه نجف آباد، اصفهان، ایران -
3) دانشجویی کارشناسی معماری، دانشکده فنی و حرفه ای سمیه نجف آباد، اصفهان،
کد IOI مقاله
:
XBFC-DFBKE
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی مهندسی، تکنولوژی و علوم کاربردی - نیوزلند(etas2019.com)
چکیده :
اکنون می توان دیکانستراکشن را جزئی لاینفک از تاریخ، تئوری و تجربه معماری دانست. مکتب دیکانستراکشن یکی از شاخه های مهم فلسفه پست مدرن محسوب می شود و نقدی بر بینش ساختارگرایی و تفکر مدرن است و هدف آن گسستن از مفاهیم مطلق گذشته و پیوستن به وادی های ناشناخته آینده است. تاثیر گذاری مستقیم فلسفه بر معماری از ویژگی های دوره معاصر می باشد که در پی فروریزی یکپارچگی معماری رخ نموده است. این مقاله قصد ارزش گذار ی بر این پیوند میان فلسفه و معماری را نداشته، تنها به بررسی و چگونگی تاثیرگذاری یکی از وحله های اخیر فلسفی بر معماری می پردازد و سعی می کند تا نسبت ژاک دریدا را با معماری دیکانستراکشن روشن کند.
بررسی اندیشه های ساختارگرایان، شرح وضعیت فضای پیدایش جریان دیکانستراکشن در غرب، شناخت مبانی شکل گیری این اندیشه، نظرات دریدا در مورد زبان، نوشتار و کارهایی که برای رسیدن به این کار مهم انجام داد و وارد کردن مباحث فلسفه دیکانستراکشن در معماری توسط معمار آمریکایی، پیتر آیزنمن از مواردی است که باید مورد مطالعه قرار بگیرد. همچنین ارتباط و تفاوت بین دیکانستراکشن و دیکانستراکتیوست و ریشه های هنری موثر بر این سبک از دیگر مسائلی است که در شکل گیری دیکانستراکشن نقش داشته اند. سبک شناسی در معماری می تواند مانع بروز خطا در مواجهه با سبک های نو شود. یکی ار این سبک های جدید و مدرن امروز سبک دیکانستراکشن است.
این نگارش در پی ان است که با مطالعه فلسفه ی سبک دیکانستراکشن به روشی علمی به بررسی نحوه ی برخورد معماران ایرانی با این سبک پرداخته و ان را نقد کند. در واقع این مقاله نشان خواهد داد معماران ایرانی با درکی نادرست از این سبک جدید در پی اجرای عملی ان بوده اند.
کلمات کلیدی : دیکانستراکشن سبک شناسی معماری ایران