بررسی عملکرد لرزه‌ای سازه‌های فولادی دارای سیستم‌های مهاربندی برون محور با پیوند افقی (EBF) و پیوند قائم (V-EBF) در ارتفاع‌های مختلف

رضا شاهی¹ دکتر بهنام ادهمی² دکتر جعفر عسگری مارنانی³

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، گرایش سازه، دانشگاه تهران مرکزی، تهران، ایران
2) استادیار دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه تهران مرکزی، تهران، ایران
3) دانشیار دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه تهران مرکزی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XBFH-DKFBK
محل انتشار : اولین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و تکنولوژی(tumconf.com/1st)
چکیده :
    سختی اولیه و شکل‌پذیری مناسب مهاربندهای واگرا در برابر سختی بالا و شکل‌پذیری کم مهاربندهای همگرا مشخص کننده‌ی عملکرد لرزه‌ای مناسب این نوع مهاربندها می¬باشد. خصوصا عملکرد برشی تیر پیوند درمهاربندهای واگرا انرژی زلزله را مستهلک نموده و منجر می‌شود که سایر اعضا به حالت الاستیک باقی مانده [2] و در نهایت با کاهش نیاز لرزه‌ای و افزایش شکل‌پذیری کل سازه همراه است. بر اساس استاندارد 2800، برای ساختمان‌های منظم با ارتفاع کمتر از 50 متر از تراز پایه، روش‌ تحلیل و طراحی استاتیکی معادل در نظر گرفته شده است [1] . در مقاله حاضر اثرات زلزله در دوجهت برای دو تیپ سازه‌ی فولادی دارای مهاربند واگرا با تیرهای پیوند افقی و قائم در سه ارتفاع مختلف که در هر ارتفاع دو سازه‌ی فولادی با سیستم مهاربندی مختلف با هم مقایسه می‌شوند، برای تحلیل نتایج و مطالعات عددی از نرم‌افزار ETABS2016 v16.0.03 استفاده شده است. نتایج بدست آمده به صورت جداول و نمودارهای زمان تناوب اصلی، وزن لرزه‌ای سازه، نیروی جانبی طبقات، برش تراز پایه و تغییر مکان نسبی مورد بررسی قرارگرفته‌اند. نتایج نشان دادند که زمان تناوب در هر سه ارتفاع در سازه‌های دارای پیوند قائم بیشتر است، همچنین وزن لرزه‌ای، نیروی جانبی طبقات و برش تراز پایه سازه‌ها در هر سه ارتفاع به برای هر دو سیستم به شکل قابل توجهی به یک اندازه بودند. اما تغییر مکان نسبی سازه‌های دارای پیوند افقی در هر سه ارتفاع نسبت به سازه‌های دارای پیوند قائم کمتر بودند که نشان‌دهنده عملکرد لرزه‌ای مناسب این نوع سیستم ها در این زمینه می‌باشد.

کلمات کلیدی : مهاربند واگرا تیر پیوند افقی تیر پیوند قائم زمان تناوب اصلی تاثیر ارتفاع سازه برش تراز پایه