تاثیر افزودن نانوذرات توپر و توخالی سیلیکا بر رفتار حرارتی اسفنج‌های منعطف نانوکامپوزیتی بر پایه پلی‌یورتان

زهره زنگی آبادی¹ رضا فرجی² محمد جعفر هادیان فرد³

1) دانشجو دکتری، مواد، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2) کارشناسی ارشد، نانومواد، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3) استاد، مواد، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

کد IOI مقاله : XBFK-DEDHK
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری و مدیریت توسعه شهری در ایران(caumconf.com/2nd)
چکیده :
    امورزه کاربرد اسفنج پلی‌یورتان به عنوان عایق حرارتی در صنعت ساختمان زیاد دیده می‌شود لذا در این پژوهش به بررسی تاثیر اندازه و نوع ساختار نانوذرات سیلیکا بر خاصیت حرارتی نمونه‌های اسفنج منعطف پلی‌یورتان و همچنین به بررسی رفتار سینتیکی آن‌ها پرداخته شد. بدین منظور نانوذرات سیلیکا با دو ساختار مختلف توپر و توخالی و میانگین اندازه‌ ذرات nm 40 و nm 150 تهیه گشتند و به عنوان فاز تقویت‌کننده در زمینه اسفنج منعطف پلی‌یورتان با درصد وزنی مشابه 3/0 پخش گردیدند و نمونه‌های نانوکامپوزیتی ساخته شدند. در ادامه به مقایسه و بررسی رفتار این دو گروه از نانوکامپوزیت‌ها با یکدیگر و نمونه خالص پرداخته شد. آزمون‌های انجام شده شامل ارزیابی سینتیکی است که رفتار نمونه‌ها را در حین رشد اسفنج و تغیرات زمانی‌ای که به واسطه حضور فاز تقویت‌کننده در زمینه رخ میدهد را نشان میدهد. آزمون FTIR و آزمون‌های حرارتی TGA، DMA نیز انجام شد. نتایج حاصل نشان داد که پارامترهای سینتیکی مربوط به نمونه پلی‌یورتان/SiO2 نسبت به دو نمونه دیگر بیشتر است که دلیل آن را می‌توان به بیشتر بودن انرژی سطحی نانوذرات SiO2 و افزایش چسبندگی نانوذرات به زمینه ربط داد. همچنین با توجه به آزمون‌های حرارتی می‌توان دریافت که نمونه‌های کامپوزیتی دارای محدوده دمای تخریب بالاتر و وسیع‌تری هستند. نانوکامپوزیتpu-0.3 SiO2 ، محدوده دمایی تخریب بیشتری از خود نشان داده است.

کلمات کلیدی : پلی‌یورتان خواص حرارتی کامپوزیت سیلیکا کره‌های توخالی