تیپولوژی معماری روستایی شرق و غرب گیلان

تیپولوژی معماری روستایی شرق و غرب گیلان

پریسا شاه وردی1

1) دپارتمان معماری،آموزشکده دکتر معین رشت،دانشگاه فنی و حرفه ای استان

کد IOI مقاله : XBFK-DKFGZ
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری و مدیریت توسعه شهری در ایران(caumconf.com/2nd)
چکیده :
    هماهنگی قوانین و شیوه معماري هر زیست بوم با پایداري توسعه در آن رابطه‌ای ناگسستنی دارد. زیرا معماري سنتی یک قوم ریشه در اندیشه معماران آن قوم در طی ادوار تاریخ دارد و مسلماً بر اساس نیاز مردمان بومی منطقه و با کمک مصالح قابل دسترس و بومی طراحی شده است. معماري سنتی هر منطقه برپایه آداب و رسوم و زندگی اجتماعی مردمان آن دیار و تحت تاثیر دیدگاه‌های مذهبی و آیینی آنان شکل گرفته است. بنابراین معرفی این نوع از معماري کلید توسعه پایدار آن منطقه می باشد. جهانی شدن، همراه با رشد و پیشرفت تکنولوژی و افزایش سرعت در زندگی، سبب شده است تا آداب و رسوم کهن و میراث به جـا مانده از گذشتگان کمرنگ شده و به دست فراموشی سپرده شود. در عرصه معماری نیز، معماری بومی که بر اثر سـالهـا تجربـه و هماهنگی با اقلیم و فرهنگ هر منطقه به وجود آمده بود، به یکباره فراموش شد. شناسايي و حفظ ميراث گرانبهاي معماري روستايي نوعي پاسداري از سرمايه هاي ملي و تاريخي كشور بوده و كمك مي نمايد تا با شناخت ویژگی‌هايي معماری هر منطقه اصول پايدار بجاي مانده از گذشـته در كالبـد جديـد جاري و هويت و اصالت معماري سـكونتگاه‌هاي روستايي حفـظ گـردد. مقاله پیش رو با این هدف به بررسی معماری روستایی جلگه شرق و غرب گیلان پرداخته و با بررسی نمونه های موجود به تبیین ویژگی های معماری این مناطق می پردازد و در انتها شباهتها و تفاوتهای معماری این مناطق عنوان می گردد. روش گردآوری اطلاعات به صورت میدانی و کتابخانه ای می باشد.

کلمات کلیدی : معماری بومی جلگه گیلان معماری پایدار معماری روستایی توسعه پایدار