بررسی مولفه های ادراک فضای معماری در حوزه بساوش پذیری کودکان سنین 7 تا 12 سال

شکوه سادات اسدالهی¹

1) دانشجوی دکتری تخصصی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران-جنوب، ایران -

کد IOI مقاله : XBGK-EAHAG
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی و دومین کنفرانس ملی به سوی شهرسازی، معماری ،عمران و هنر دانش بنیان(kbuaca.ir)
چکیده :
    یکی از وظایف اصلی معماران امروز، ایجاد معانی در فضاهای كودكان و یادآوری سنت ها و هویت فرهنگی آن ها از این طریق می باشد، تا در نتیجه آن كودكان بتوانند ارتباطی تنگاتنگ میان گذشته، حال و آینده خود برقرار نمایند. در مرحله شناخت حسی، تحریک های محیط از طریق حواس بر سازواره تاثیر می گذارند. برای شکل گیری پایه های رشد شخصیتی، ذهنی، جسمی و اجتماعی، کودکان نیازمند چنین فضایی هستند که موجب تحریک حواس پنج گانه و حس کنجکاوی در کودک می شوند. در این میان آنچه بیش از همه مغفول مانده است نقش قوه لامسه در نتیجه تاکید بیش از حد بر بینایی است. در این پژوهش غنای حسی لامسه کودکان با توجه به موارد مصالح، جزییات کالبدی، محرکهای حسی لامسه کلی و جزیی، محرکهای لامسه چشمی و ذهنی در 4 نقطه به نامهای نقطه 1 (داستان بدن)، نقطه 2 (داستان خانه)، نقطه 3 ( داستان شهر) و نقطه 4 (داستان زمین) توسط 6 کودک 7 تا 12 سال در پروژه باغ علم کودک بررسی شده و از نتایج پژوهش چنین دریافت می شود که بهره گیری از قوه لامسه نقش بسزایی در درک کودک از فضا و در نتیجه آموزش پذیری موثر دارد.

کلمات کلیدی : قوه لامسه بساوش پذیری درک فضا باغ علم کودک