ارزیابی توسعه پایدار در شهر قم با تأکید بر شاخص‌های زیست‌محیطی

ارزیابی توسعه پایدار در شهر قم با تأکید بر شاخص‌های زیست‌محیطی

طبیه روشن1 مريم ايلانلو2

1) گروه محیط زیست، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2) گروه جغرافیا، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر ، ایران(نویسنده مسئول)

کد IOI مقاله : XBGK-EBADF
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی و دومین کنفرانس ملی به سوی شهرسازی، معماری ،عمران و هنر دانش بنیان(kbuaca.ir)
چکیده :
    رشد جمعیت شهرنشین و افزایش مهاجرت به شهرها، منجر به توسعه غیر قابل کنترل نواحی شهری، کاهش سطح رفاه انسانی، نیل به سمت حومه نشینی و بروز مشکلات فراوان برای مدیران مختلف شهری به ویژه در کشورهای در حال توسعه شده است و مجموعه این عوامل، سبب نگرانی های برنامه ریزان شهری شده است و زمینه مطالعه جدی مدیران، برنامه ریزان شهری و همچنین سیاست مداران را فراهم نموده است. هدف از این پژوهش سنجش ميزان توسعه پايدار مناطق شهر قم با تاكيد بر شاخص هاي زيست محيطي می‌باشد. رویکرد حاکم بر فضای تحقیق کیفی و کمی بوده و نوع تحقیق کاربردی است. در این پژوهش به تناسب شرایط و زمینه‌های مختلف در فرآیند پژوهش انتخاب و اتخاذ شده است. در مرحله نخست، به منظور کنکاش در مباحث نظری از روش سنتی مبتنی بر پژوهش در مطالعات انجام شده استفاده شد. در مرحله، برای توصیف و تبیین محدوده مطالعه از روش توصیفی استفاده گردید و سپس با استفاده از تحلیل داده‌های میدانی(مراجعه به سازمان‌ها ادارات مختلف) به بررسی و تحلیل پراخته شده است. روشی که برای این تحقیق استفاده شده است، روش تاپسیس فازی است. در این تحقیق از 11 شاخص میزان مصرف انرژي‌هاي حامل(برق، آب، گاز و سوخت بنزین)، نرخ رشد واحدهای مسكونی، تغییر کاربری اراضی، تعداد جمعیت و خانوار، درصد واحد مسكونی کم دوام، آلودگی هوا، وجود کارخانه ها و صنایع، مناظر دارای ارزش گردشگری، میزان تولید زباله و میزان فضای سبز برای تعیین پایداری زیست‌محیطی مناطق شهر قم استفاده شده است. نتايج حاصل از رتبه‌بندي گزينه‌ها با تکنيک Topsis فازي حاکي از اين است که منطقه8 نسبت به سایر مناطق وضعیت بهتری به لحاظ زیست‌محیطی دارند و مناطق هفت و شش وضعیت نامناسب‌تری به نسبت سایر مناطق دارند.

کلمات کلیدی : توسعه پایدار مدیریت شهری زیست محیطی روش تاپسیس شهر قم