نمایش درمانی: رویکردی فعال برای درمان آسیب های اجتماعی
نمایش درمانی: رویکردی فعال برای درمان آسیب های اجتماعی
زهرا اخوی ثمرین1 ندا اسماعیلی فر2
1) استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران:
2) دکتری مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
XBHC-EBFAE
محل انتشار :
دومین همایش آسیب های اجتماعی (asibuma.ir/2nd)
چکیده :
امروزه، نمایش¬درمانی نه تنها برای بیماران بستری در بیمارستان¬های روانپزشکی بلکه در مراکز آموزشی کودکان و نوجوانان، مدارس شبانه¬روزی، سربازخانه¬ها، کارخانجات، زندان ها، آسایشگاه¬ها و مراکزی که به مداوای بیماران لاعلاج و مصدومان بازمانده از جنگ و سوانح طبیعی چون سیل و زلزله می¬پردازند، مورد استفاده قرار می¬گیرد، این روش درمانی در گذشته بعنوان علمی بین¬رشته¬ای شناخته شده بود زیرا فعالان این حوزه با مدد گرفتن از روش¬ها و تکنیک¬های اثربخش درمانی و آموزشی دو رشته «تاتر» و «روانشناسی» در راه مداوای افراد تلاش می¬کردند اما امروزه، نمایش¬درمانی رشته¬ای مستقل با سرفصل¬های مشخصی در دانشگاه¬های معتبر جهان است. نمایش¬درمانی ترکیبی است از تکنیک¬ها و روش¬های شناختی و عملی دو رشته تئاتر و روانشناسی و به معنای تجسم¬بخشیدن به ذهنیات مراجع (مددجو)از طریق حرکت¬های نمایشی است که توسط تکنیک¬هایی خاص صورت می-گیرد و به درستی قادر است بر بسیاری از دل¬نگرانی ها، اضطراب¬ها و ترس¬های مرضی فرد غلبه کند. این شیوه درمانی در بسیاری از کشورها، بخصوص کشوهای اروپایی و آمریکایی وکشورهای اسکاندیناوی به عنوان روشی مؤثر در درمان افراد نیازمند مورد توجه قرار گرفته است. اما با این وجود امتیازات ویژه¬ی آن، این رویکرد در کشور ما کمتر مورد¬توجه واقع شده است. مقاله¬ی حاضر به بررسی نقاط قوت نمایش درمانی و نقش آن در درمان آسیب¬های اجتماعی می¬پردازد.
کلمات کلیدی : نمایش درمانی آسیب های اجتماعی