مقایسه مکانیزم های دفاعی و سبک های فرزندپروری مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم و عادی

فرزین باقری شیخانگفشه¹ رضا شباهنگ² افسانه کرمی³ نسرین ملکوتی اصل⁴ سید مسعود مهری شال⁵

1) دادانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
5) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

کد IOI مقاله : XBHE-EGEEC
محل انتشار : همایش بین المللی کودکان استثنایی(peec-uma.ir)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر مقایسه مکانیزم¬های دفاعی و سبک¬های فرزندپروری در مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم و عادی است. طرح پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی مقایسه¬ای بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مادران دارای اختلال طیف اوتیسم شهر رشت در سال 1397 تشکیل می¬دادند. نمونه¬ای به حجم 150 (75 مادر کودکان دارای اختلال اوتیسم و 75 مادر کودکان عادی) به صورت هدفمند انتخاب شد و سپس داده¬ها با استفاده از پرسشنامه¬های مکانیزم¬های دفاعی (آندروز و همکاران، 1993) و سبک¬های فرزندپروری والدین (رابینسون و همکاران، 1995) جمع¬آوری شدند. داده¬ها با استفاده از روش تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شدند. نتایج به دست آمده نشان می¬دهند، مکانیزم¬های دفاعی و سبک¬های فرزندپروری در مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم و عادی تفاوت معنی¬داری وجود دارد (05/0>p). بر این اساس مشخص گردید مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم در مقایسه با مادران کودکان عادی از مکانیزم-های دفاعی ناکارآمدتری استفاده می¬کردند (01/0>p). همچنین، مادران کودکان عادی در مقایسه با مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم از سبک¬های فرزندپروری مقتدرانه¬ای بیشتری برخوردار بودند (05/0>p). با توجه به وجود تفاوت بین مکانیزم¬های دفاعی و سبک¬های فرزندپروری دو گروه، طراحی و اجرای برنامه¬های آموزش سبک¬های فرزندپروری برای والدین کودکان با اختلال طیف اوتیسم ضروری به نظر می¬رسد.

کلمات کلیدی : مکانیزم¬های دفاعی سبک¬های فرزندپروری اختلال طیف اوتیسم مادران