گمگشتگی ایرانی در لابه لای مدارس دوره صفویه
گمگشتگی ایرانی در لابه لای مدارس دوره صفویه
مه زاد حسینی یار1 محمدمهدی سروش2
1) کارشناس ارشد
2) استاد یار
کد IOI مقاله
:
XBHG-EAGDC
محل انتشار :
دومین کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام(cau2019.ir)
چکیده :
امروزه با وجود پیشرفت¬هایی که در کالبد مدارس اتفاق افتاده است، به نظر می¬آید در گذشته مدارس سنتی ایرانی شامل ویژگی-هایی بودند که بر کارآمدی آن¬ها می افزود. تا قبل از حکومت سلسله¬ی قاجار بر ایران و به خصوص در دوران صفویه، مدارس براساس الگوهای سنتی و باتوجه به روش¬های آموزشی بومی طراحی می¬گشتند، حال آنکه در عصرحاضر، مدارس با الگوبرداری از غرب و بدون توجه به برنامه¬های مناسب آموزشی و وجود فضاهای موردنیاز آن ساخته می¬شوند. در این مقاله سعی شده تا با بررسی مدارس دوران صفویه، برخی از این خصوصیات را که مدارس فعلی فاقد آن هستند، استخراج نموده و به عنوان الگوهایی برای ساخت مدارس بومی امروزی استفاده نمود. روش تحقیق در این مقاله توصیفی- تحلیلی است و اطلاعات به دست آمده با مطالعه¬ی کتاب¬ها، مقالات و منابع معتبر جمع¬آوری گشته است. در پایان، ویژگی¬های نام برده به الگوهایی برای استفاده ی معماران و طراحان در ساخت مدارس آینده تبدیل گشته تا با بهره¬گیری از آن¬ها شاهد پیشرفت در طراحی محیط¬های آموزشی کشور عزیزمان باشیم.
کلمات کلیدی : مدارس سنتی ایرانی معماری ایرانی معماری اسلامی مدارس