بررسی حق مسکن در حقوق شهروندی (نمونه موردی: کشور ایران)
بررسی حق مسکن در حقوق شهروندی (نمونه موردی: کشور ایران)
آیه عطاپور1 افشین قربانی پارام2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند؛ مدرس دانشگاه؛
2) عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند؛ دکتری معماری از ایتالیا؛
کد IOI مقاله
:
XBKC-ECGCH
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مهندسی و تکنولوژی - نروژ(icetconf.com)
چکیده :
حقوق شهروندی، از مهمترین مؤلفه هایی محسوب می گردد که هر شخص باید از آن بهره مند شود. فرقی نمی کند که در روستا باشد یا شهر و یا حتی کلان شهر؛ این حقوق، امری فراگیر و برای همه آحاد جامعه است. معلولین، بانوان، کودکان، کارگران و.... همه و همه فارغ از هرگونه نژاد و قومیت، زبان و فرهنگ، تحصیلات و درآمد، باید از حقوق اولیه خود بهره مند شوند. یکی از این حقوق که جزئی از مهمترین آن محسوب می گردد، حق دارا بودن مسکن است که در جامعه امروزی و در عصر کنونی، کمتر به آن توجه شده درنتیجه نیاز به آن بیشتر حس می گردد. مقالة پیش رو سعی دارد حق مسکن را در منشور حقوق شهروندی و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را برای تمامی آحاد جامعه بررسی نماید. علت انتخاب موضوع مقاله تحت عنوان «بررسی حق مسکن در حقوق شهروندی»، احساس خلاء فراوان در امر مسکن از سوی دولت در ایران، و تبعات پیش آمده در این زمینه برای شهروندان ایرانی است. بر اساس تحقیقات انجام شده برای این پژوهش، نتیجه ای کلی حاصل گردید؛ در اصل سی و یکم قانون اساسی، و قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضا مسکن، داشتن مسکن متناسب با نیاز را حق هر فرد و خانواده ایرانی می داند که شوربختانه در ایران معاصر، اصول واستانداردهای اولیه ساخت مسکن برای استفاده همگان، رعایت نمی گردد. این پژوهش در راستای اهداف تعیین شده، به روش کاربردی؛ و بر اساس گردآوری اطلاعات، تحقیق توصیفی-پس¬رویدادی می¬باشد. در جمعآوری اطلاعات از دو روش اسنادی (کتابخانهای) و میدانی (مشاهدهای) استفاده شده است.
کلمات کلیدی : حق مسکن حقوق شهروندی مقررات ملی معماری معماری بومی